به گزارش صد آنلاین ،بسیاری از مردم روز خود را با یک فنجان قهوه داغ آغاز میکنند تا از شر کرختی صبحگاهی خلاص شده و ذهن خود را به کار گیرند. این نوشیدنی کافئیندار - چه یک شات اسپرسو و چه یک لاته کفدار - به دلیل افزایش سطح هوشیاری شهرت دارد. با این حال، یک پژوهش تازه نشان میدهد که قهوه ممکن است کاری فراتر از بیدار کردن ما انجام دهد؛ قهوه میتواند نحوه ارتباط مغز با احساساتمان را تغییر دهد.
به گزارش مدیکالاکسپرس، محققان بیمارستان دانشگاه آرهوس در دانمارک قصد داشتند بررسی کنند که یک دوز معمول کافئین چگونه بر فرآیندی در مغز به نام «مهار آوران با تأخیر کوتاه» (Short-latency Afferent Inhibition یا SAI) تأثیر میگذارد. در دستگاه عصبی بدن، به آن دسته از سلولهایی که پیامهای عصبی حاوی اطلاعات را به سوی مغز هدایت میکنند، سلولهای «آوران» گفته میشود. تأثیر دوز کافئین بر این فرآیند - به عبارت ساده - زمانی رخ میدهد که یک حس بدنی مانند لمس مچ دست، واکنش مغز در قشر حرکتی را کاهش داده و به کنترل شدت انقباض عضلات کمک میکند. این سازوکار مانند یک سیستم فیلترینگ عمل میکند که حرکات شما را روان و کنترلشده نگه داشته و از واکنش بیش از حد مغز به هر لمس جلوگیری مینماید.
دانشمندان در آزمایش خود، ۲۰ فرد بزرگسال سالم را مورد بررسی قرار دادند. هر یک از شرکتکنندگان یا ۲۰۰ میلیگرم کافئین - معادل میزان مصرف روزانه معمول - که به صورت آدامس برای جذب سریعتر ارائه شده بود، یا یک آدامس دارونما دریافت کردند. این آزمایش به صورت دوسوکور (Double-blind) طراحی شد؛ به این معنی که نه شرکتکنندگان و نه پژوهشگران نمیدانستند کدام آدامس در طول آزمایش تجویز شده است.
در مرحله بعد، پژوهشگران قشر حرکتی را با پالسهای مغناطیسی تحریک کرده و فرآیند SAI را با استفاده از دو روش متفاوت مورد ارزیابی قرار دادند. روش سنتی از یک پالس مغناطیسی ثابت بهره میگرفت و میزان انقباض حاصل را اندازهگیری میکرد. روش دوم به طور خودکار قدرت پالس را تنظیم مینمود تا یک واکنش عضلانی ثابت حفظ شود.
محققان با استفاده از روش اول دریافتند که کافئین توانایی مغز را در کاهش واکنش عضلات پس از لمس افزایش میدهد. این اثر بین ۱۹ تا ۲۱ میلیثانیه پس از تحریک، بیشترین میزان را داشت. اما با روش دوم، افزایش قابل توجهی در اثر کافئین مشاهده نشد.
پژوهشگران معتقدند کافئین احتمالاً با مسدود کردن گیرندههای «آدنوزین» عمل میکند که این امر ممکن است به افزایش سطح «استیلکولین» بینجامد. استیلکولین یک پیامرسان شیمیایی است که به کنترل یکپارچگی حسی-حرکتی کمک میکند.
محققان خاطرنشان کردند: اثر کافئین احتمالاً ناشی از تعدیل سیستم «کولینرژیک» (سیستم استیلکولینی) است که اطلاعاتی درباره عملکرد فیزیولوژیکی آن و همچنین پاتوفیزیولوژی اختلالات مغزی ارائه میدهد.
در پایان میتوان گفت که یکی از نوشیدنیهای محبوب جهان نه تنها به ما انرژی صبحگاهی میبخشد، بلکه میتواند به طور نامحسوسی نحوه تأثیر سیگنالهای حسی را بر نواحی حرکتی مغز تغییر دهد./ایلنا