به گزارش صد آنلاین ، بر اساس نتایج یک بررسی گسترده، مصرف مکملهای کلاژن میتواند تأثیرات چشمگیری بر سلامت پوست و کاهش درد ناشی از آرتروز داشته باشد. به گزارش همشهری آنلاین، پژوهشگران دریافتهاند که این مکملها به افزایش قابلیت ارتجاعی و رطوبترسانی پوست کمک کرده و همچنین سفتی و درد ناشی از استئوآرتریت (آرتروز ساییدگی و پارگی) را کاهش میدهند.
یافتهها حاکی از آن است که هرچه دوره مصرف مکملهای کلاژن طولانیتر باشد، مزایای بیشتری عاید فرد میشود. «لی اسمیت»، پژوهشگر ارشد از دانشگاه آنگلیا راسکین در بریتانیا، در بیانیهای مطبوعاتی تأکید کرد: «کلاژن درمانگر همه بیماریها نیست، اما در صورت مصرف مستمر و درازمدت – بهویژه برای بهبود وضعیت پوست و علائم آرتروز – فواید قابلقبولی دارد.»
محققان در توضیحات مقدماتی خود یادآور شدند که کلاژن نوعی پروتئین ساختاری است که در بافتهای همبند بدن انسان از جمله پوست، تاندونها، غضروف و استخوانها یافت میشود. این پروتئین تا ۳۰ درصد از کل پروتئینهای بدن انسان را تشکیل میدهد.
با وجود محبوبیت روزافزون مکملهای کلاژن و گسترش پژوهشها درباره اثرات سلامتیبخش آن، این اولین مطالعه مروری جامع به شمار میرود که با هدف گردآوری تمام دادههای موجود و جدا کردن واقعیت از افسانه انجام شده است. در این بررسی جدید، تیم تحقیق دادههای ۱۶ مطالعه مروری پیشین را که خود حاصل ۱۱۳ کارآزمایی بالینی با حضور نزدیک به ۸۰۰۰ بیمار بودند، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند.
علاوه بر فواید اثباتشده برای پوست و آرتروز، این بررسی بهبودهای متوسطی را نیز در توده عضلانی و سلامت ماهیچهها و تاندونها نشان داد. این یافتهها حاکی از آن است که کلاژن میتواند نقشی در فرآیند پیری سالم ایفا کند.
با این حال، مصرف کلاژن توانایی ورزشی یا عملکرد حین تمرین را ارتقا نمیدهد. محققان گزارش کردند که هیچ پیشرفت چشمگیری در بازتوانی عضلات پس از ورزش یا کاهش درد ناشی از فعالیت بدنی مشاهده نشده است؛ بنابراین کلاژن نباید به عنوان یک مکمل سریعاثر برای ورزشکاران در نظر گرفته شود.
همچنین شواهد اندکی وجود دارد که نشان دهد کلاژن میتواند بیماری لثه یا شاخصهای متابولیکی مانند کلسترول، فشار خون یا قند خون را بهبود بخشد.
اسمیت در ادامه گفت: «یافتههای ما مزایای مشخصی را در حوزههای کلیدی پیری سالم نشان میدهند و در عین حال برخی از باورهای نادرست پیرامون مصرف کلاژن را رد میکنند.» او افزود: «این پژوهش گامی مهم به سوی تدوین راهنماهای عمومی آگاهانهتر و طراحی بهتر مطالعات آینده است. ما به کارآزماییهای بالینی با کیفیت بالاتر نیاز داریم، از جمله پژوهشهایی که پیامدهای بلندمدت سلامتی، دوز بهینه و تفاوت میان منابع مختلف کلاژن را بررسی کند./همشهری آنلاین