فلفل سیاه را دست کم نگیرید/ از افزایش جذب آهن گیاهی تا تقویت متابولیسم با چربی‌های سالم

  به گزارش صد آنلاین ،درون این ادویه، ترکیبی جادویی به نام «پیپرین» نهفته است؛ ماده‌ای که هم با باکتری‌های مضر مبارزه می‌کند و هم از روده محافظت می‌نماید و هم همچون یک کلید طلایی، مانع جذب مواد مغذی در بدن را برمی‌دارد.

در گزارش پیش رو بررسی خواهیم کرد که چگونه ترکیب هوشمندانه فلفل سیاه با زردچوبه، چای سبز و حتی چربی‌های مفید، می‌تواند توان درمانی رژیم غذایی شما را به شکلی شگفت‌انگیز آزاد سازد.

۱. زردچوبه

جزء فعال درون زردچوبه که «کورکومین» نام دارد، به خاطر ویژگی‌های قدرتمند ضدالتهابی و آنتی‌اکسیدانی شهرت یافته است. اما نقطه ضعف آن این است که به سرعت در بدن متابولیزه و دفع می‌شود. پیپرین به بدن کمک می‌کند تا کورکومین را با سرعت کمتری تجزیه کند، در نتیجه میزان بیشتری از آن جذب و بهره‌برداری می‌شود و این موضوع می‌تواند اثرات مفید زردچوبه را افزایش دهد. مصرف همزمان فلفل سیاه و زردچوبه میزان جذب هر دو را به طور چشمگیری بالا می‌برد.

پژوهش‌ها نشان داده‌اند که فلفل سیاه و زردچوبه ممکن است در پیشگیری از بسیاری از بیماری‌های مزمن مانند دیابت نقشی داشته باشند. ترکیبات زیست‌فعال این دو ماده می‌توانند قند خون و اشتها را تنظیم کنند. همچنین اثبات شده که این ترکیب در کاهش التهاب و دردهای مزمن مؤثر است. افزون بر این، کورکومین و پیپرین احتمالاً اثرات محافظتی در برابر سرطان‌های سینه، پروستات و روده بزرگ دارند.

۲. چای سبز

چای سبز حاوی آنتی‌اکسیدانی به نام EGCG (اپی‌گالوکاتچین-۳-گالات) است که فواید زیادی مانند سلامت قلب، کاهش وزن و پیشگیری از سرطان را به همراه دارد. مانند کورکومین، EGCG نیز در دستگاه گوارش خیلی سریع تجزیه می‌شود و اثر طولانی‌مدتی ایجاد نمی‌کند. پیپرین با کند کردن روند تجزیه طبیعی EGCG باعث می‌شود این ماده مدت بیشتری در بدن بماند. در نتیجه، میزان جذب و استفاده بدن از EGCG (فراهمی زیستی) افزایش یافته و خواص آنتی‌اکسیدانی چای سبز تقویت می‌شود. استفاده همزمان از این دو، مزایای بیشتری مانند بهبود سلامت قلب، کاهش التهاب و افزایش سوخت‌وساز بدن را فراهم می‌آورد.

۳. سبزیجات برگ‌دار (غذاهای حاوی آهن)

آهن به دو شکل «هِم» (از منابع حیوانی مثل گوشت) و «غیرهِم» (از گیاهانی مثل اسفناج، عدس و کلم کیل) در دسترس است. جذب آهن گیاهی برای بدن دشوارتر است. پیپرین با افزایش اسید معده به عنوان یک محرک گوارشی ملایم عمل کرده و به بدن یاری می‌رساند تا غذا را کارآمدتر هضم کند. این کار محیط اسیدی مناسبی ایجاد می‌نماید که به جذب آهن غیرهِم در بدن کمک می‌کند.

فلفل سیاه همچنین با تسهیل عبور آهن از روده‌ها و حمایت از آنزیم‌هایی که در پردازش آهن نقش دارند، جذب آن را تقویت می‌کند. این ماده می‌تواند متابولیسم آهن و جذب مواد مغذی را بهبود بخشیده و به درمان کم‌خونی ناشی از فقر آهن یاری رساند. علاوه بر این، می‌توان از پیپرین در فرمولاسیون مکمل‌های آهن برای جذب کنترل‌شده و پایدارتر استفاده کرد؛ روشی که به کاهش دوز و دفعات مصرف مکمل و در نتیجه کاهش عوارض جانبی کمک می‌کند.

۴. غذاهای پرچرب (روغن زیتون، آووکادو، آجیل)

فلفل سیاه جذب ویتامین‌های محلول در چربی و آنتی‌اکسیدان‌ها را بهبود می‌بخشد. این ادویه می‌تواند جذب مواد مغذی از غذاهایی مانند روغن زیتون، آووکادو و مغزیجات را افزایش دهد. پیپرین فرآیند ترموژنیک (تولید گرما در متابولیسم) را در سلول‌های پوششی روده کوچک تحریک می‌کند. این ترکیب دمای داخلی و نرخ متابولیسم بدن را اندکی افزایش داده و به لوزالمعده پیام می‌دهد که آنزیم‌های تجزیه‌کننده چربی به اسیدهای چرب را آزاد کند. در نتیجه، جذب مواد مغذی و فراهمی زیستی بیشتر شده و فرآیند تولید انرژی حمایت می‌شود.

۵. زنجبیل

زنجبیل حاوی ماده فعال «جینجرول» است که فواید متعددی از جمله اثرات آنتی‌اکسیدانی، ضدسرطانی، ضدچاقی، ضدالتهابی و محافظت از قلب دارد. هنگامی که پیپرین و جینجرول با هم ترکیب شوند (اغلب همراه با کورکومین)، اثرات آنتی‌اکسیدانی به‌ویژه در مقابله با التهاب و بهبود سلامت مفاصل تقویت می‌گردد. پیپرین با افزایش جذب جینجرول در جریان خون، فراهمی زیستی آن را به طور چشمگیری بالا می‌برد. به همین دلیل، این دو ماده اغلب در مکمل‌های مربوط به سلامت مفاصل، کمک به گوارش و حمایت‌های متابولیک در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند./عصر ایران