به گزارش صد آنلاین ، تنها آنچه میخورید در مسیر کاهش وزن اهمیت ندارد؛ بلکه نوع نگاه شما به غذایی که مصرف میکنید نیز نقش تعیینکنندهای دارد. ارتباط میان ذهن و بدن میتواند اشتهای ما را شکل بدهد، چراکه انتظاری که از غذایی که خوردهایم داریم، بر درک مغز از گرسنگی و سیری تأثیر میگذارد.
اگرغذای کمکالری بخورید اما در ذهن خود این باور را ایجاد کنید که غذایی پرکالری مصرف کردهاید، مغز شما احساس سیری خواهد کرد و این روند به جلوگیری از افزایش وزن کمک میکند. البته این موضوع لزوماً به معنای سودمندی برای سلامت شما نیست؛ چه بسا یک خوراکی کمکالری نتواند انرژی کافی در اختیار بدن قرار دهد و شما را دچار ضعف کند. بهترین رویکرد این است که با لذت بردن از غذاهای دارای کالری مناسب، رژیم غذایی را با ذهنیتی غیرمحدودکننده و غیرطاقتفرسا دنبال کنیم. این باور که به اندازه کافی غذا نخوردهایم و بدن مان انرژی کافی ندارد، میتواند در نهایت نتیجه معکوس بدهد و شما را به سمت پرخوری سوق دهد.
برای درک بهتر این موضوع، اجازه دهید بحث را با یک پرسش آغاز کنیم: اگر میان یک شکلات تختهای خوشمزه و یک جایگزین کمکالری و شیرینشده طبیعی، یکی را باید انتخاب کنید، کدام را برمیگزینید؟
بیشتر ما از نظر منطقی میدانیم که باید گزینه دوم را انتخاب کنیم، اما کنار گذاشتن یک خوراکی لذیذ و خوشمزه بسیار دشوار است. همین مسئله باعث میشود افرادی که قصد کاهش وزن دارند، در پایبندی به رژیم غذایی خود با چالش روبهرو شوند. ما به طور ذاتی به غذاهای شیرین و پرانرژی تمایل داریم، تا حدودی به این دلیل که نیاکان اولیه ما برای بقا به چنین مواد غذایی وابسته بودند.
علاوه بر این اشتیاق طبیعی به خوراکیهای شیرین و چرب، محیط زندگی ما مملو از غذاهای پرکالری و فوقفرآوری شده است. مصرف این مواد معمولاً احساس گناه را در ما تشدید میکند و این احساس گناه خود بر عادات غذایی تأثیر منفی میگذارد.
اشلی گرهارت، استاد روانشناسی دانشگاه میشیگان، در این باره میگوید: «محصولات فوقفرآوریشده مانند حضور در یک کنسرت موسیقی هوی متال هستند؛ آنها چنان طراحی شدهاند که هر صدای دیگری را خفه کنند. برای مردم بسیار دشوار است که با موسیقی ملایم کلاسیکِ یک میوه یا سبزی همراه شوند.»
اما پژوهشها به این نکته اشاره دارند که برای حفظ وزن سالم، نباید تنها روی محتوای غذایی تمرکز کنیم؛ بلکه باید طرز فکر خود درباره غذا را نیز مورد توجه قرار دهیم. در حقیقت، لذت بردن از غذا خوردن مزایای آشکاری برای سلامت دارد، دقیقاً به این دلیل که انتظار ما از غذایی که خوردهایم، میزان گرسنگیمان را شکل میدهد.
در آزمایشی که ۱۵ سال پیش منتشر شد و نتایج آن اکنون به خوبی شناخته شده است، گروهی از دانشمندان دریافتند آنچه ما باور داریم خوردهایم، میتواند بر واکنش فیزیولوژیک بدن ما تأثیر بگذارد.
تیمی به رهبری آلیا کرام، روانشناس دانشگاه استنفورد آمریکا، نشان داد اگر شرکتکنندگان باور داشته باشند که در حال خوردن یک میلکشیک پرکالری و وسوسهانگیز هستند، پاسخ هورمونی بدن آنها بر اساس همین باور تغییر میکند، نه بر اساس کالری واقعی که مصرف میکنند.
در این آزمایش به همه شرکتکنندگان دقیقاً یک میلکشیک یکسان داده شد، اما به گروهی گفته شد که این نوشیدنی سالم است و فقط ۱۴۰ کالری دارد و به گروه دیگر گفته شد که یک میلکشیک «پرکالری» با ۶۲۰ کالری است. در حالی که میلکشیک واقعی ۳۸۰ کالری داشت.
نتایج نشان داد وقتی شرکتکنندگان باور داشتند که شیک «پرکالری» مینوشند، کاهش بسیار شدیدتری در سطح هورمون گرسنگی به نام «گرلین» تجربه کردند. گرلین هورمونی است که اشتها را تحریک میکند؛ زمانی که گرسنه هستیم میزان آن افزایش و هنگام سیری کاهش مییابد. اما هنگامی که به آنها گفته شد شیک کمکالری و سالم مینوشند، سطح گرلین کاهش کمتری نشان داد. این یعنی طرز فکر و انتظارات افراد درباره غذا، واکنش هورمونی بدنشان را تغییر داده است.
کرام در این باره میگوید: «باور به اینکه به اندازه کافی غذا خوردهاید، باعث میشود بدن شما طوری واکنش نشان دهد که گویی واقعاً به اندازه کافی غذا خورده است.»
این موضوع برای حفظ وزن سالم حائز اهمیت است، زیرا گرلین بر متابولیسم بدن تأثیر میگذارد. اگر احساس سیری نکنیم و سوختوساز بدن کند شود، کالری کافی نمیسوزانیم. بنابراین، یک طرز فکر محدودکننده میتواند نتیجه معکوس در حفظ وزن سالم داشته باشد. اگر در تلاش برای کاهش وزن هستید و میزان قند، چربی و کالری دریافتی را کم کردهاید اما همچنان ذهنیتی محدودکننده دارید، این مسئله میتواند مانع کاهش وزن مطلوب شما شود.
کرام توصیه میکند به جای احساس محرومیت، به بدن خود اعتماد کنیم و از واژههایی که القاکننده محدودیت هستند مانند «سبک»، «کم» یا «کاهشیافته» پرهیز کنیم. او تأکید میکند: «ذهنیتی که احساس میکند به اندازه کافی غذا نمیخورید، میتواند تلاش برای رژیم گرفتن را خنثی کند.»
گرهارت نیز با این دیدگاه همسو است و معتقد است به جای تمرکز صرف بر مواد مغذی و کالری، بهتر است به غذا به عنوان یک منبع لذت نگاه کنیم. او میگوید: «وقتی خودمان را محدود میکنیم، رژیم گرفتن به کاری طاقتفرسا تبدیل میشود./ ایسکانیوز