به گزارش خبرنگار فرهنگی صد آنلاین، در میان روایات متعددی که در کتب معتبر اهل سنت از آخرین لحظات زندگی پیامبر اکرم (ص) نقل شده، حادثه «رزیه یوم الخمیس» یا فاجعه روز پنجشنبه، به عنوان یکی از نقاط عطف تاریخی شناخته میشود. این حادثه که در چهار جای کتاب «بخاری» و دو جای کتاب «مسلم» ثبت شده، ابعادی تکاندهنده از تقابل ارادهها در لحظات واپسه پیامبر (ص) را به تصویر میکشد.
در یکی از روایتهای تکاندهنده، ابن عباس از بزرگان صحابه هرگاه از این روز یاد میکرد، اشکهایش جاری میشد و با اندوهی عمیق میگفت: «روز پنجشنبه و چه روز پنجشنبهای!»
طبق این متون، پیامبر (ص) در حالی که در بستر بیماری بود، خواستند تا با نوشتن وصیتی، راه نجات و عدم گمراهی امت پس از خود را تضمین کنند و فرمودند: «کتف (لوحی برای نوشتن) و دوات بیاورید تا برای شما نوشتهای بنویسم که پس از آن هرگز گمراه نشوید.» اما در کمال تعجب، برخی در آن لحظه با تهمت زدن به پیامبر (ص) و ادعای «هذیان»، مانع از این اقدام شدند.
این واقعه را میتوان نقطه شروعی دانست که در آن، ارادههای شخصی بر اراده پیامبر (ص) مقدم شد و پیامدهای آن، تاریخ اسلام را تحت تأثیر قرار داد.