اولویت بازسازی بر هزینه‌های فرهنگی؛ زمانی که فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی شهرداری تهران بی‌ثمر است

اغتشاشات اخیر در تهران نشان داد که فعالیت‌های فرهنگی دستگاه‌های مربوطه در شهرداری تهران تأثیر قابل توجهی در اقناع و پیشگیری از بحران‌های اجتماعی نداشته است. با وجود اختصاص بودجه‌های کلان به بخش‌های فرهنگی، متأسفانه نتوانسته‌اند از بروز ناهنجاری‌ها و اعتراضات خشونت‌آمیز جلوگیری کنند.

این حقیقت تلخ، ضرورت بازنگری در تخصیص بودجه‌ها را بیش از پیش آشکار می‌کند. بخش قابل توجهی از بودجه فرهنگی که صرف برنامه‌های ناکارآمد و کم‌اثر شده است، بهتر است برای تأمین نیازهای حیاتی‌تر شهر مانند بازسازی اماکن و زیرساخت‌های آسیب دیده در اغتشاشات، بازتوزیع شود.

با این دیدگاه سیاسی و مدیریتی، پیشنهاد می‌شود که بخشی از بودجه‌های تخصیص یافته به دستگاه‌های فرهنگی شهرداری کاهش یافته و منابع آن صرف اقداماتی شود که امنیت و رفاه مستقیم شهروندان را تأمین می‌کند. این سیاست نه تنها عدالت مالی را برقرار می‌کند بلکه پیام روشن‌تری به مدیران فرهنگی می‌رساند تا برنامه‌هایی اثرگذارتر و متناسب با نیازهای واقعی جامعه طراحی کنند.

در نهایت، مدیریت شهری باید اولویت خود را بر تلاش‌های عملی و ملموس قرار دهد و زمانی که فعالیت‌های فرهنگی نتوانسته‌اند تاثیرگذاری لازم را داشته باشند، بازنگری و اصلاح در تخصیص بودجه‌ها از ضروریات اجتناب‌ناپذیر خواهد بود.