به گزارش صد آنلاین، یکی از پرسشهای پرتکرار پیرامون قیام حضرت مهدی (عج)، چگونگی تحقق جهانی سرشار از نیکی و عدالت با وجود میلیاردها انسانِ غیرمعصوم است. بسیاری تصور میکنند در عصر ظهور، نظام خلقت دگرگون شده و گناه و ظلم به کلی رخت برمیبندد، اما بررسیهای تحلیلی نشان میدهد که واقعیت این دوران با این تصورات تفاوت دارد.
ماهیت انسان و «نفس اماره» در عصر ظهور
مطابق با آموزههای دینی، در زمان ظهور نیز انسان همان انسان است؛ دارای «هوای نفس»، شهوت و غضب. حتی در حکومت معصوم نیز کافر، ظالم و فاسق وجود خواهد داشت، چنانکه در قرآن کریم نیز به تداومِ وجود افرادِ کافر و فاسق اشاره شده است. عصمت در عصر ظهور یک اجبار عمومی نیست، بلکه «عصمت از گناه عمدی» برای همگان در سایه رشد عقلانیت و تقوا به یک فرهنگِ حاکم تبدیل میشود.
چرا جهان پر از عدالت میشود؟
دلایل اصلی تحقق قسط و عدل جهانی عبارتند از:
۱. سقوط نظامات سلطه: با قیام جهانی و پایان قدرتنماییِ قدرتهای استکباری، سیستمهای اقتصادی، رسانهای و نظامیِ ظالمانه که منشأ اصلی فساد بودند، فرو میپاشند و راه برای حاکمیت مستضعفان هموار میشود.
۲. از بین رفتن انگیزههای مادی: وقتی فقر ریشهکن شود و نعمات الهی به وفور در اختیار مردم قرار گیرد، بسیاری از انگیزههای حرص، طمع، احتکار و جنایت که ریشه در نیازهای تأمین نشده داشتند، از بین میروند.
۳. شکوفایی خیرهکننده عقل و علم: امام صادق (ع) میفرمایند تمام دانش بشری تا پیش از ظهور تنها ۲ حرف از ۲۷ حرف است. با ظهور، ۲۵ حرفِ دیگرِ علم در اختیار بشر قرار میگیرد که نتیجه آن تحولی بنیادین در تمامی ابعاد زندگی و شکوفاییِ عقلانیتِ جامعه انسانی خواهد بود.
۴. پایان مصونیت ظالمان: امروزه نظامات سلطه با خیال راحت مرتکب ظلم میشوند، اما در عصر ظهور، به دلیل حاکمیت نظام عدل الهی، هیچ ظلمی بدون پیگرد و مجازات باقی نمیماند و عدالت به معنای واقعی کلمه تضمین میشود.
در نهایت، عصر ظهور نه دورانِ سلب اختیار و اجبارِ به نیکی، بلکه دورانِ فروپاشیِ سیستمهای ظالمانه و شکوفاییِ حداکثریِ عقل و اراده انسان برای انتخابِ مسیر بندگی است.
منبع: پایگاه پاسخگویی به سؤالات و شبهات (ایکس - شبهه)