چرا عمر انسانها با وجود پیشرفت علم پزشکی، گاهی در جوانی و به طرزی شوکهکننده به پایان میرسد؟ آیا این تقدیر است یا ما با دست خود، «اجلهای معلق» را به سمت زندگیمان فرامیخوانیم؟
اگرچه علم از عوامل بیولوژیک میگوید، اما گنجینهی روایات شیعه و آموزههای قرآنی از عواملی پرده برمیدارند که کمتر کسی درباره آنها صحبت میکند؛ عواملی که شاید «سلاح مخفی» کوتاه شدن عمر در جوانی باشند.
در احادیث معتبر شیعه، از «قطع رحم» (قطع رابطه با خویشاوندان) نه تنها به عنوان گناهی بزرگ، بلکه به عنوان عاملی برای کوتاهیِ قطعیِ عمر یاد شده است. امام صادق (ع) در هشداری تکاندهنده میفرمایند: «از گناهانی که عمر را کوتاه میکند، قطع صلهرحم است.» آیا این همان راز پنهانی است که بسیاری از جوانانِ امروزی بهدلیل مشغلههای کاذب، از آن غافل شدهاند؟
قرآن کریم در آیه ۱۱ سوره رعد به قانونی کلی اشاره دارد: «خداوند سرنوشت هیچ قومی را تغییر نمیدهد مگر آنکه آنها آنچه در خود دارند را تغییر دهند.» روایات تفسیری، اسراف در مصرف و نادیده گرفتن حقوق دیگران را عاملی میدانند که «برکت» را از عمر میبرد. وقتی جوانی برکت عمرش را با سبک زندگیِ آلوده به اسراف و بیتوجهی به حقوق دیگران (حقالناس) هدر میدهد، دیگر نباید از پایان زودهنگام تعجب کرد.
امام سجاد (ع) در دعای ابوحمزه ثمالی به دستهای از گناهان اشاره میکنند که «نعمت را تغییر میدهند» و «سبب بلا میشوند».
روایات شیعه تصریح دارند که گناهانی که در خلوت انجام میشوند و ما آنها را «کوچک» میانگاریم، در واقع تیغهایی هستند که عمر را تدریجاً میبرند. آیا مرگهای نابهنگامِ برخی جوانان، نتیجهی همان «گناهانِ پنهانی» است که جامعه از آنها بیخبر است؟
پزشکان بر روی عوامل جسمانی تمرکز دارند، اما آیا وقت آن نرسیده که به «متافیزیکِ مرگ» نیز نگاهی بیندازیم؟ احادیث ما هشدار میدهند که سبک زندگی دینی، سپری در برابر اجلهای معلق است.
با «صد آنلاین» همراه باشید تا در گزارشهای بعدی، از دستورالعملهای طلایی اهلبیت (ع) برای طول عمر و دفع بلایای ناگهانی پرده برداریم.