دوشنبه ۱۸ خرداد ۱۴۰۵
حسین سپهری، دبیر کارگروه آموزش، پژوهش و فناوری استان تهران، با اشاره به برخی آسیبهای موجود در حوزه پژوهش اظهار داشت: ضعف مدیریت در راهبری و هدایت پژوهشها، ضعف در قوانین و مقررات این حوزه و نبود ارتباط کافی و مناسب میان پژوهشگران، موجب آسیبپذیری این بخش شده است.
وی افزود: یکی از آسیبهای جدی پژوهش که سبب عقیم ماندن نسبی آن شده، این است که برخی پژوهشگران به معنای واقعی وارد فرآیند پژوهش نمیشوند، بلکه صرفاً پژوهش را مدیریت میکنند. در نتیجه، با هزینه بودجه پژوهش، پاسخ واقعی و مؤثری به نیازها داده نمیشود.
سپهری با بیان اینکه اهمیت و نقش آموزش و پژوهش غیرقابل انکار است، تصریح کرد: فرهنگ پژوهش آنگونه که باید در سیستم اجرایی نهادینه نشده و این موضوع وظیفه مجامع علمی و دانشگاهی را در اثربخشکردن آن دوچندان میکند.
رئیس سازمان مدیریت و برنامهریزی استان تهران ادامه داد: امروزه با پژوهشهای مونتاژی مواجه هستیم و تا زمانی که به پژوهش صرفاً به چشم تأمین نان و نام نگاه شود، قطعاً خروجی آن نوآوری، چه در سطوح نظری و چه در عرصه کاربردی، نخواهد بود.
وی تأکید کرد: پژوهش باید به افرادی سپرده شود که اهل پژوهشاند و فرایند آن را بهخوبی میشناسند؛ همچنین منابع پژوهشی باید در مسیری قرار گیرد که به توسعه علمی، توسعه کاربردی و نوآوری در بخشهای مختلف منجر شود.
سپهری با اشاره به اینکه هویت پژوهش، ترسیم آیندهنگری است، گفت: برای تقویت ظرفیتهای علمی و پژوهشی باید این باور نهادینه شود که هزینه در پژوهشِ راهبریشده، نوعی سرمایهگذاری است.
او در پایان خاطرنشان کرد: ما از پژوهشهای اثربخش، کاربردی و بنیادی که خروجی مثبت در ارائه راهکارهای لازم برای کمک به توسعه داشته باشند، استقبال میکنیم و پژوهشهای مونتاژی، رابطهای و تجاریساز برای تأمین نان و نام، در نظام برنامهریزی استان جایگاهی نخواهد داشت.
وی همچنین با اشاره به اهمیت حوزه آموزش اظهار داشت: اگر آموزش در مسیر درست، اصولی و هدفمند حرکت کند، موجب ارتقای سطح کارایی و بهرهوری میشود و توانایی بالقوه افراد را بالفعل میرساند.
سپهری در پایان تأکید کرد: آموزش هنوز به مفهوم واقعی، جایگاه اساسی خود را در حوزه مدیریت منابع انسانی پیدا نکرده است.