به گزارش صد آنلاین، دکتر محمد مرادی با بیان این مطلب اظهار کرد: شپش سر یکی از آلودگیهای انگلی شایع در کودکان است که به گروه یا طبقه اجتماعی خاصی محدود نبوده و ممکن است افراد مختلف جامعه را درگیر کند؛ لذا نباید ابتلا به آن را نشانهای از عدم رعایت بهداشت فردی یا مختص خانوادههای دارای شرایط خاص دانست.
رئیس گروه سلامت نوجوانان، جوانان و مدارس وزارت بهداشت با اشاره به اینکه این آلودگی عمدتاً با خارش شدید پوست سر بروز میکند، افزود: خارش مداوم میتواند موجب خستگی، بیقراری و اختلال در خواب دانشآموزان شده و در نتیجه بر تمرکز و عملکرد تحصیلی آنان تأثیر بگذارد.
وی تصریح کرد: شپش سر حشرهای کوچک، بدون بال و خونخوار است که در میان موها و روی پوست سر زندگی میکند. تخم شپش که «رشک» نام دارد، به ساقه مو میچسبد و بهسختی جدا میشود. رشکها و شپشها بیشتر در نواحی پشت گوش و پس سر دیده میشوند و باید هنگام بررسی موها به این نواحی توجه ویژه داشت. وی همچنین خاطرنشان کرد که پوستههای ناشی از شوره سر گاهی با رشک اشتباه گرفته میشوند، اما رشک چسبندگی زیادی به مو دارد و بهراحتی جدا نمیشود.
دکتر مرادی با تأکید بر اینکه انتقال شپش سر عمدتاً از طریق تماس مستقیم سر با سر فرد آلوده صورت میگیرد، گفت: استفاده مشترک از وسایلی مانند شانه، برس، کلاه، روسری، حوله، بالش و لباس خواب نیز میتواند در انتقال آلودگی نقش داشته باشد. به همین دلیل، در محیطهایی مانند مدارس که کودکان تماس نزدیک بیشتری با یکدیگر دارند، آموزش نکات پیشگیرانه و توجه به علائم ابتلا اهمیت دوچندان دارد.
وی به خانوادهها توصیه کرد در صورت مشاهده خارش مداوم سر یا موارد مشکوک، موهای فرزندان خود را بهویژه در نواحی پشت گوش و پس سر بررسی کرده و از استفاده مشترک از وسایل شخصی خودداری کنند.
رئیس گروه سلامت نوجوانان، جوانان و مدارس وزارت بهداشت با تشریح روشهای درمان شپش سر بیان کرد: استفاده از فرآوردههای ضد شپش مطابق با دستور مصرف از جمله شامپوی پرمترین یک درصد و لوسیون دایمتیکون چهار درصد از راههای درمان این عارضه است.
دکتر مرادی همچنین بر ضرورت بررسی همزمان اعضای خانواده در صورت ابتلای یکی از نفرات، استفاده از شانه دندانهریز یا شانه مخصوص برای خارج کردن شپشهای مرده و رشکها، و شانهکردن دقیق موها تأکید کرد.
وی در پایان خاطرنشان کرد: استحمام منظم، بررسی و شانهکردن موها، شستوشوی لوازم شخصی و تمیز نگهداشتن لباسها از اقدامات مؤثر در کنترل آلودگی است. طول مو بهتنهایی عامل ابتلا به شپش سر نیست و در صورت دسترسی به درمان مناسب، کوتاه کردن مو ضرورتی ندارد؛ لذا خانوادهها و مدارس باید بهجای ایجاد نگرانی یا برخوردهای تبعیضآمیز، بر شناسایی بهموقع و درمان صحیح تمرکز کنند.