در سفرهٔ ایرانی، «سبزی خوردن» یک سنت دیرینه است. اما در میان شاهی، ریحان، ترخون و پیازچه، یک عضو کوچک و تندمزه وجود دارد که کمتر مورد توجه قرار میگیرد: ترب قرمز. این ریشهٔ ارغوانی-سفید، یک نیروگاه تغذیهای تمامعیار است که تحقیقات جدید از خواص شگفتانگیز آن پرده برداشته است.
ترب قرمز سرشار از:
ترب قرمز به دلیل داشتن آنتوسیانین و پتاسیم بالا، به کاهش فشار خون، کاهش LDL (کلسترول بد) و افزایش الاستیسیتهٔ عروق کمک میکند. مصرف روزانهٔ چند عدد ترب قرمز در سبزی خوردن، معادل یک «استاتین طبیعی» عمل میکند.
یک ترب قرمز متوسط، حدود ۳۰٪ نیاز روزانه به ویتامین C را تأمین میکند. ضمناً ترکیبات گوگردی آن، ضدالتهاب و ضدعفونیکنندهٔ طبیعی مجاری تنفسی هستند.
ترب قرمز تولید صفرا را تحریک و کبد را در دفع سموم یاری میکند. مصرف آن همراه با سبزیخوراکیهای تلخ مانند شاهی و ریحان، اثر همافزایی (سینرژی) قوی دارد.
فیبر بالای ترب قرمز باعث کاهش سرعت جذب قند در خون میشود. برای افراد پیشدیابتی و دیابتی، یک همراه ایدهآل در کنار غذاست.
افراد مبتلا به سنگ صفرا یا ریفلاکس معده، ترب را بهدلیل تحریک ترشح اسید معده، با احتیاط مصرف کنند. همچنین مصرف زیاد آن (بیش از ۱۰ عدد در روز) در برخی افراد باعث نفخ میشود.