در فرازی از این دعای شریف آمده است: «اَللّهُمَّ اجْعَلْ غَفْلَةَ النّاسِ لَنا ذِکْراً، وَ اجْعَلْ ذِکْرَهُمْ لَنا شُکْرَاً…»؛ این جمله، دعوت به «هنرِ تبدیلِ تهدید به فرصت» است. در نگاهِ فاطمی، حتی غفلتِ دیگران باید زمینهسازِ بیداریِ قلبیِ ما شود و تحسینِ آنها، فرصتی برای شکرگزاریِ پروردگار. همچنین اعتراف به این حقیقت که «مغفرتِ تو از گناهانِ ما وسیعتر است»، اوجِ امیدبخشی است که اضطرابهای روحیِ انسان را درمان میکند.
«اََللّهُمَّ اجْعَلْ غَفْلَةَ النّاسِ لَنا ذِکْراً، وَ اجْعَلْ ذِکْرَهُمْ لَنا شُکْرَاً،
وَاجْعَلْ صالِحَ ما نَقُولُ بِأَلْسِنَتِنا نِیَّةً فی قُلُوبِنا
اََللّهُمَّ إِنَّ مَغْفِرَتَکَ أَوْسَعُ مِنْ ذُنُوبِنا، وَ رَحْمَتَکَ أَرْجَی عِنْدَنا مِنْ أَعْمالِنا
اََللّهُمَّ صَلِّ عَلی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ، وَ وَفِّقْنا لِصالِحِ الإَعْمالِ وَالصَّوابِ مِنَ الْفِعالِ»
دعا؛ اکسیژنِ زندگیِ مدرن
در هیاهوی زندگیِ پرشتابِ امروزی، دعا تنها یک آیینِ عبادی نیست؛ بلکه یک «تکنیکِ تابآوری» است. اهمیتِ دعا در زندگی روزمره را میتوان در سه محور کلیدی بررسی کرد:
۱. مدیریتِ اضطراب و آرامشِ روانی: دعا به معنای پیوندِ با قدرتِ لایزالِ الهی است. این پیوند، از فشارهای روانی ناشی از ناملایمات میکاهد و به انسان «لنگرگاهِ آرامش» میدهد.
۲. اصلاحِ نیت و کیفیتِ عمل: وقتی انسان روز خود را با دعا آغاز میکند، ناخودآگاه جهتگیریهای ذهنیاش به سمتِ کارهای خیر و «صوابِ افعال» (که در دعای حضرت زهرا (س) بر آن تأکید شده) تغییر میکند.
۳. توسعه ظرفیتِ وجودی: دعا، ذهن و قلبِ انسان را از دغدغههای کوچک و مادی فراتر برده و افقهای وسیعتری را پیشِ روی او میگشاید.
چرا باید به این دعاها بازگردیم؟
در شرایطی که سبک زندگی دیجیتال، روحِ انسان را فرسوده کرده است، بازگشت به معارفِ فاطمی، فرصتی برای بازیابیِ خویشتنِ خویش است. دعای روز سهشنبه، مسیری است برای آنکه گفتارِ ما با نیاتِ قلبیمان پیوند بخورد و رفتارهایمان رنگوبویِ «عملِ صالح» به خود بگیرد.
به گزارش «صد آنلاین»، این دعای گهربار که در جلد ۸۷ کتاب بحارالانوار (صفحه ۳۳۸) نقل شده، میتواند سرآغازی برای یک تحول درونی در روز سهشنبه باشد؛ روزی که با استناد به این معارف، به روزِ مراقبه و یادآوریِ رحمتِ واسعهی الهی بدل میشود.