به گزارش صد آنلاین، بیمارستان سینا در قلب تهران و در منطقه پرتردد مرکزی، روزانه پذیرای صدها مصدوم سوانح، تصادفات و بیماران اورژانسی است. کادر درمان و پرسنل زحمتکش این مرکز درمانی با وجود تمام کمبودها، شبانهروز در حال تلاش و خدمترسانیاند؛ اما پرسش اساسی اینجاست که چرا باید تاوان ناکارآمدی مدیران دانشگاه علوم پزشکی تهران و وزارت بهداشت را هم پرسنل خسته اورژانس و هم بیماران دردمند بدهند؟
گزارش صد آنلاین در 18 ماه گذشته / نه جوابیه ای نه اقدامی تا کنون!بی توجهی به افکار عمومی
نگاهی به محوطه وسیع بیمارستان سینا گویای تناقضی آشکار است. در حالی که محوطه داخلی این بیمارستان پهناور به پارکینگ اختصاصی خودروهای پزشکان و مسئولان تبدیل شده و هیچ شهروند و مراجعهکنندهای حق ورود خودرو به آن را ندارد، اورژانس بیمارستان از شدت کمبود فضا منفجر میشود.
براستی آیا نمیشود با استفاده از این زمین وسیع و درندشت، محوطه داخلی اورژانس را متناسب با حجم انبوه مراجعان و مصدومان مرکز شهر توسعه داد؟ آیا جان انسانها کم ارزشتر از جای پارک خودروی مدیران و پزشکان است؟
وضعیت داخلی اورژانس بیمارستان سینا تاسفبار است؛ انبوه بیماران در تمام وجببهوجب فضای اورژانس روی تختها خوابانده شدهاند و فضا به قدری فشرده و بحرانی است که گاه بر سر گرفتن تخت و محل استقرار آن، میان همراهان بیمار و کادر درمان یا خود مراجعان درگیری و دعوا رخ میدهد.
در این میان، اصول اخلاقی و شرعی همچون رعایت حریم «محرم و نامحرم» برای بیماران زن و مرد کاملاً به فراموشی سپرده شده است. جناب وزیر بهداشت! اینجا پایتخت جمهوری اسلامی ایران است، نه یک درمانگاه دورافتاده در نقطهای مرزی. آیا تاکنون شخصاً از انبوه بیمارانی که کف راهروها و در همتنیدگی فضایی اورژانس رها شدهاند، بازدیدی داشتهاید؟ اگر این بیماران خانواده و جگرگوشههای خودِ شما بودند، باز هم سکوت میکردید؟
روزانه صدها تن از مردم رنجدیده در این اورژانس به مسئولان کشور و نظام سلامت ناسزا میگویند؛ ناسزاهایی که حاصل مستقیم «ترک فعلها» و بیتوجهیهای آشکار شما و مسئولان دانشگاه علوم پزشکی تهران است.
مصیبتهای مراجعان بیمارستان سینا تنها به اورژانس ختم نمیشود. این بیمارستان دولتی برای راحت کردن کار خود، هیچگونه قراردادی با هیچیک از بیمههای تکمیلی منعقد نکرده است! بیماران در اوج درد و بیماری، باید هزینههای سرسامآور درمان را آزاد پرداخت کنند.
جالبتر و فاجعهبارتر اینکه برای دریافت سادهترین «سند و فاکتور هزینهها» جهت ارائه به بیمه تکمیلی، مردم باید بار دیگر رنج سفر به مرکز شهر را به جان بخرند، روزها وقت بگذارند و در بروکراسی فرساینده بیمارستان سرگردان شوند تا بتوانند فاکتور پولِ پرداختی خود را بگیرند.
سوال مشخص این است: چرا بیمارستان دولتی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی تهران از زیر بار قرارداد با بیمههای تکمیلی شانه خالی میکند؟ سود این بروکراسی عذابآور به جیب چه کسی میرود؟
پایان بخش اول گزارش.
منبع: صد آنلاین