علائمی که در ادرار وجود دارد و با مخفی شدن باعث عفونت منتهی به مرگ ناگهانی می شود

 عفونت دستگاه ادراری یکی از عفونت‌های شایع است که بیشتر موارد آن به دلیل ورود و تکثیر باکتری ها، به ویژه باکتری‌های روده‌ای مانند‌ای. کولای، در دستگاه ادراری ایجاد می‌شود. عفونت می‌تواند مثانه را درگیر کند یا در موارد جدی‌تر به کلیه‌ها برسد.

علائم شایع

سوزش یا درد هنگام ادرار، تکرر ادرار، احساس نیاز فوری به دفع ادرار، درد یا فشار در پایین شکم و ادرار کدر، خونی یا بدبو از علائم شایع عفونت مثانه هستند.

اگر عفونت به کلیه‌ها گسترش پیدا کند، ممکن است تب و لرز، درد در پهلو یا کمر، تهوع و استفراغ و گاهی تغییرات ذهنی ایجاد شود. در صورت بروز این علائم، مراجعه سریع پزشکی اهمیت دارد، زیرا عفونت کلیه در مواردی می‌تواند به عوارض جدی مانند سپسیس منجر شود.

چه کسانی بیشتر در معرض خطر هستند؟

زنان به دلیل کوتاه‌تر بودن مجرای ادراری بیشتر در معرض عفونت قرار دارند. رابطه جنسی، یائسگی، تخلیه ناقص مثانه، سنگ‌های ادراری، بزرگ شدن پروستات، دیابت، ضعف سیستم ایمنی، استفاده از کاتتر و سابقه عفونت ادراری نیز می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند.

درمان چگونه است؟ در صورت عفونت باکتریایی، درمان معمولا با آنتی بیوتیک انجام می‌شود، اما انتخاب دارو و مدت مصرف به نوع عفونت، شدت بیماری، سابقه فرد و الگوی مقاومت باکتریایی بستگی دارد؛ بنابراین مصرف خودسرانه آنتی بیوتیک توصیه نمی‌شود. راهنما‌های جدید نیز استفاده از برخی آنتی بیوتیک ها، از جمله فلوروکینولون ها، را در عفونت ساده مثانه محدود کرده‌اند. نوشیدن آب کافی می‌تواند به حفظ آب بدن و دفع ادرار کمک کند، اما جایگزین درمان پزشکی در صورت وجود عفونت نیست.

چگونه از عفونت ادراری پیشگیری کنیم؟

نوشیدن مایعات کافی، تخلیه کامل مثانه، خودداری از نگه داشتن طولانی ادرار و رعایت بهداشت می‌تواند به سلامت دستگاه ادراری کمک کند. در زنان، پاک کردن از جلو به عقب پس از اجابت مزاج توصیه می‌شود. ادرار کردن پس از رابطه جنسی نیز ممکن است به کاهش خطر عفونت کمک کند.

در زنان پس از یائسگی که به عفونت‌های مکرر مبتلا می‌شوند، پزشک ممکن است استروژن واژنی با دوز پایین را پیشنهاد کند. در عفونت‌های مکرر، گاهی آنتی بیوتیک پیشگیرانه نیز با نظر پزشک استفاده می‌شود.

درباره کرنبری، شواهد نشان می‌دهند که ممکن است در پیشگیری از عفونت‌های مکرر نقش داشته باشد، اما شواهد قطعی نیستند و کرنبری عفونت ادراری موجود را درمان نمی‌کند.

در صورت مشاهده علائم عفونت ادراری، به ویژه تب، لرز، درد پهلو یا کمر، تهوع و استفراغ، مراجعه پزشکی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند.

این مطلب صرفا برای اطلاع رسانی است و جایگزین تشخیص، درمان یا توصیه پزشکی نیست. پیش از مصرف دارو یا مکمل، تغییر مقدار مصرف یا استفاده درمانی از روش‌های مختلف، با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

منبع: عصر ایران