به گزارش صد آنلاین، حجتالاسلام والمسلمین سید مهدی حسینزاده، رئیس اندیشکده حکمرانی ایرانی-اسلامی، در آغاز این نشست با تأکید بر ضرورت بازگشت به ارزشهای اصیل اسلامی در نظام مدیریت محلی تصریح کرد: هسته اصلی و موتور محرک توسعه پایدار اجتماعی، کانون «محله و خانواده» است. تقویت هویت محلهای بر پایه اصول شریعت و معارف دینی، پایدارترین بستر برای کاهش آسیبها و ارتقای سرمایه اجتماعی در نظام مدیریت شهری به شمار میرود.

در بخش دیگری از این نشست، دکتر ساغر میرطالبی، رئیس اندیشکده حکمرانی محلی، به تبیین تخصصی مدل سهلایه این طرح پرداخت و با نقد رویکردهای تمرکزگرایانه و تصدیگریهای پرهزینه دولتی اظهار داشت: تحقق توسعه متوازن، نیازمند یک تحول اساسی در انگارههای مدیریتی است.
باید از حکمرانی «دستوری و تصدیگر» عبور کرده و به الگوی «تسهیلگر و مبتنی بر حضور» دست یابیم.
وی در تشریح ساختار عملیاتی این طرح افزود: الگوی طراحیشده بر سه محور بنیادین «شناسایی دقیق داراییها»، «ایجاد میز اقدام محلهای» و «بهکارگیری چرخه منابع محلی» استوار است. با این سازوکار، محلهها دیگر صرفاً واحدهای مصرفکننده اعتبارات و بودجههای متمرکز دولتی نخواهند بود، بلکه به زیستبومهایی ارزشآفرین و محرکهای پویا در اقتصاد و جامعه تبدیل میشوند که مسائل شهری را با کمترین بار مالی برای بدنه حاکمیت مرتفع میسازند.
در ادامه، دکتر شاهشرقی، از پژوهشگران و صاحبنظران این نشست، با تحلیل راهبردی مختصات اجرایی مدل مذکور تأکید کرد: بلوغ این ایده در گرو انتقال از تالارهای گفتگو و متون نظری به بطن زیست روزمره مردم در کوچهها و محلات است؛ چراکه آینده مدیریت شهری تنها در گرو توسعه فیزیکی، بتن و آسفالت نبوده، بلکه نیازمند توانمندسازی سرمایههای انسانی و ساختارهای اجتماعی محلی است.
بر اساس جمعبندی کارشناسان در این نشست، مدل «چرخش منابع» و «فعالسازی داراییهای نهفته محلی» چارچوبی کاربردی برای تحول در نظام اداره امور عمومی فراهم میآورد و اقدامات لازم جهت اجرای مرحله آزمایشی این طرح در سطح شهر و تعمیم آن به دیگر نقاط کشور در دستور کار قرار گرفته است.