به گزارش صدآنلاین، آیتاللهالعظمی شبیری زنجانی در کتاب «جرعهای از دریا» روایتی درباره دوران ارتباط آیتاللهالعظمی سید ابوالقاسم خویی(ره) با مرحوم آیتالله سید علی قاضی(ره) نقل کرده است؛ روایتی که در آن از حالات معنوی و تجربههای سلوکی آیتالله خویی و سپس کنار گذاشتن این مسیر سخن به میان آمده است.
بر اساس این روایت، آیتالله خویی در دورهای با مرحوم آیتالله قاضی ارتباط داشته و دستورهای سلوکی دریافت میکرده است. آیتالله شبیری زنجانی به نقل از مرحوم سید علی خلخالی میگوید آیتالله خویی در آن دوران، تجربههایی را در ارتباط با تسبیح موجودات بیان کرده بود.
روایت آیتالله خویی از تسبیح موجودات
در بخشی از این نقل آمده است که آیتالله خویی گفته بود در آن دوران، «تسبیح موجودات» را احساس میکرده است؛ حتی حرکت یک گربه از یک سوی دیوار به سوی دیگر را نیز همراه با تسبیح میدانسته است.
آیتالله شبیری زنجانی همچنین به نقل از سید علی خلخالی، از تجربهای دیگر درباره آیتالله خویی یاد میکند و میگوید ایشان در آن دوران، نوعی مشاهده و سیر مربوط به تمام دوره زندگی خود را نیز تجربه کرده بود.
این بخش از روایت در کتاب «جرعهای از دریا» به عنوان خاطرهای نقل شده که راوی اصلی آن، مرحوم سید علی خلخالی معرفی شده است.
چرا آیتالله خویی سلوک را ادامه نداد؟
بخش قابل توجه این روایت به علت کنار گذاشتن این مسیر از سوی آیتالله خویی مربوط میشود.
بر اساس نقل آیتالله شبیری زنجانی، مرحوم سید علی خلخالی با توجه به استعداد آیتالله خویی در مسیر سلوک و نگرانی از اینکه این مسیر موجب فاصله گرفتن ایشان از فقه و اصول شود، با پدر ایشان مکاتبه کرد.
در ادامه، پدر آیتالله خویی در نامهای اعلام کرد که پرداختن به اشتغالاتی غیر از فقه و اصول را بر فرزندش حرام میکند.
آیتالله شبیری زنجانی میگوید آیتالله خویی پس از این نامه، به دلیل ایجاد شبهه شرعی، ادامه این مسیر را متوقف کرد و دیگر سلوک مورد اشاره را دنبال نکرد.
روایتی که در میان شاگردان و عالمان نجف نقل شده است
آیتالله شبیری زنجانی در ادامه تأکید میکند که روایت مربوط به مشاهده یا «سیر دادن تمام عمر» آیتالله خویی، تنها از یک نفر نقل نشده و برخی از افرادی که آیتالله خویی را در نجف درک کرده یا از شاگردان ایشان بودهاند نیز از این ماجرا اطلاع داشتهاند.
این روایت در جلد نخست کتاب «جرعهای از دریا»، صفحه ۶۱۶ نقل شده است.