ادویه‌ای که آلزایمر را دور می‌زند!

به گزارش صد آنلاین،  دارچین فقط یک ادویه خوش عطر برای غذاها و نوشیدنی ها نیست. در سال های اخیر، پژوهشگران اثر ترکیبات موجود در این ادویه بر مغز و حافظه را نیز بررسی کرده اند و نتایج برخی از این مطالعات امیدوارکننده بوده است.

دارچین چگونه ممکن است روی مغز اثر بگذارد؟

یکی از ترکیباتی که در این تحقیقات مورد توجه قرار گرفته، بنزوات سدیم است. پژوهشگران دانشگاه راش دریافتند که بدن موش ها برخی ترکیبات دارچین را به بنزوات سدیم تبدیل می کند و این ماده می تواند بر مسیرهای مولکولی مرتبط با یادگیری و انعطاف پذیری مغز اثر بگذارد.

در یک مطالعه دیگر، مصرف دارچین در موش ها با افزایش CREB و کاهش GABRA5 همراه شد؛ دو فرایندی که در عملکرد حافظه و یادگیری نقش دارند.

اما این یافته ها به معنای آن نیست که خوردن دارچین می تواند آلزایمر را در انسان پیشگیری یا درمان کند.

تحقیقات انسانی چه می گویند؟

اینجا داستان پیچیده تر می شود.

یک مرور نظام مند منتشرشده در سال 2024، 40 مطالعه درباره ارتباط دارچین و عملکرد شناختی را بررسی کرد. از میان این مطالعات، 33 مورد روی حیوانات، 5 مورد در آزمایشگاه و تنها 2 مورد مطالعه بالینی روی انسان بودند.

نتایج بیشتر مطالعات پیش بالینی امیدوارکننده بود و برخی تحقیقات نشان دادند دارچین یا ترکیبات آن می توانند بر حافظه، یادگیری، تجمع پروتئین های مرتبط با آلزایمر و بقای سلول های عصبی اثر بگذارند. با این حال، نتایج مطالعات انسانی هنوز محدود و یکدست نیستند و پژوهشگران برای نتیجه گیری قطعی، انجام مطالعات بالینی بزرگ تر را ضروری می دانند.

بنابراین در حال حاضر نمی توان گفت دارچین از آلزایمر جلوگیری می کند یا مصرف آن می تواند این بیماری را درمان کند.

پس دارچین بخوریم یا نه؟

دارچین در مقدار معمول غذایی برای بیشتر افراد مشکلی ایجاد نمی کند و می تواند بخشی از یک رژیم غذایی متنوع باشد. اما مصرف مقدار زیاد یا مکمل های غلیظ دارچین موضوع متفاوتی است.

یکی از نکات مهم، وجود ماده ای به نام کومارین در برخی انواع دارچین است. مقدار کومارین در دارچین کاسیا معمولا بسیار بیشتر از دارچین سیلان است و مصرف زیاد و طولانی مدت آن می تواند برای کبد مشکل ساز باشد. یک مرور علمی درباره ایمنی دارچین نیز تاکید کرده است که در کنار بررسی فواید احتمالی، عوارض و ایمنی مصرف آن باید مورد توجه قرار گیرد.

هنوز یک ادویه، نه یک داروی آلزایمر

آنچه تاکنون می دانیم این است که دارچین و برخی ترکیبات آن ظرفیت بالقوه ای برای اثرگذاری بر فرایندهای مرتبط با حافظه و بیماری های عصبی دارند. این موضوع در مطالعات حیوانی و آزمایشگاهی جذاب است، اما هنوز فاصله قابل توجهی تا اثبات یک اثر درمانی یا پیشگیرانه در انسان وجود دارد.

پس اگر دارچین را دوست دارید، می توانید آن را به عنوان بخشی از رژیم غذایی معمول خود مصرف کنید؛ اما نباید آن را جایگزین درمان های تاییدشده یا راهی قطعی برای پیشگیری از آلزایمر بدانید.

شاید دقیق ترین جمله درباره این ادویه این باشد:

دارچین هنوز درمان آلزایمر نیست، اما تحقیقات علمی همچنان در حال بررسی ظرفیت آن برای محافظت از مغز و تقویت عملکرد شناختی هستند./عصر ایران