به گزارش صد آنلاین، یکی از دغدغههای والدین این است که چرا برخی فرزندان با وجود برخورداری از ادب و اخلاق مناسب، در اقامه نماز سستی میکنند. حجتالاسلاموالمسلمین استاد تراشیون در پاسخ به این دغدغه، برخی عوامل تربیتی مؤثر در این مسئله را تشریح کرده است.
سختگیری در نماز؛ عاملی برای فاصله گرفتن فرزند
استاد تراشیون یکی از عوامل مؤثر در بیتوجهی فرزندان به نماز را سختگیری والدین در نحوه اقامه آن دانست و گفت: نماز اول وقت فضیلت بسیاری دارد، اما نباید به گونهای با فرزند رفتار کرد که تصور کند اگر نماز را در اول وقت نخواند، دیگر نماز او ارزشی ندارد.
وی تأکید کرد که والدین باید اهمیت نماز اول وقت را برای فرزند توضیح دهند، اما در عین حال با درایت رفتار کنند تا تأکید بر این موضوع، موجب فاصله گرفتن کودک یا نوجوان از اصل نماز نشود.
اصرار بر مستحبات، نماز را برای نوجوان دشوار نکند
این کارشناس مسائل تربیتی با اشاره به تفاوت روحیات کودکان و نوجوانان با بزرگسالان گفت: گاهی فرزندان صبر و حوصله انجام نمازهای طولانی را ندارند. در چنین شرایطی، والدین میتوانند با یک جمله محبتآمیز، فرزند را به انجام اصل نماز تشویق کنند.
به گفته وی، انجام واجبات نماز برای فرزندی که بیحوصله یا کموقت است، بهتر از آن است که والدین با اصرار بر انجام همه مستحبات، قنوتهای طولانی و ذکرهای متعدد، نماز را برای او دشوار و خستهکننده کنند.
فلسفه نماز را برای فرزندان توضیح دهید
استاد تراشیون یکی دیگر از راههای تقویت ارتباط فرزندان با نماز را افزایش آگاهی آنان نسبت به فلسفه و چرایی نماز عنوان کرد.
وی هشدار داد که نباید نماز را صرفاً وسیلهای برای رسیدن به اهداف دنیوی معرفی کرد؛ برای مثال نباید به کودک گفته شود نماز بخوان تا در دانشگاه قبول شوی یا به موفقیت مادی برسی؛ چراکه در صورت محقق نشدن این اهداف، ممکن است نگرش فرزند نسبت به نماز و حتی دین آسیب ببیند.
او تأکید کرد که نماز یک تکلیف الهی و رابطهای فراتر از مناسبات و نتایج مادی است و لازم است فرزندان با این نگاه با نماز آشنا شوند.
والدین خودشان باید با معارف نماز آشنا شوند
این استاد حوزه با بیان اینکه بسیاری از بزرگسالان نیز شناخت عمیقی از اسرار و معارف نماز ندارند، بر مطالعه منابع مرتبط با این موضوع تأکید کرد.
وی به آثاری درباره «اسرار الصلاة» از امام خمینی(ره)، استاد قرائتی و آیتالله جوادی آملی اشاره کرد و همچنین کتاب «پر پرواز» را از جمله آثاری دانست که برای گروه سنی نوجوان میتواند در تبیین معارف نماز مورد استفاده قرار گیرد.
چگونه فرزندان را به نماز علاقهمند کنیم؟
استاد تراشیون در پایان، کسب مهارتهای انگیزهبخشی را برای والدین ضروری دانست و مطالعه منابع آموزشی در این زمینه را پیشنهاد کرد.
وی از کتاب «آغازی برای پرواز» به عنوان یکی از منابعی یاد کرد که بیش از صد روش برای ایجاد انگیزه در فرزندان نسبت به اقامه نماز ارائه کرده است.
بر اساس این دیدگاه، تربیت نمازخوان تنها با دستور و تذکر مداوم اتفاق نمیافتد؛ بلکه خانواده باید میان تأکید بر واجبات، محبت، شناخت، آموزش تدریجی و پرهیز از سختگیریهای غیرضروری تعادل برقرار کند.