سخنگوی قطری میگوید: «ما از اظهارات گمراهکننده درباره خلبانان ایرانی، بهویژه با توجه به تلاشهای دیپلماتیک جاری، شگفتزدهایم.» جالب اینجاست که در همین تکذیبیه، مقام قطری به نکتهای اعترافگونه اشاره کرده که بهسادگی از کنارش نمیشود گذشت.
سخنگوی وزارت خارجه قطر در ادامه حرفهایش گفته است: «پس از تماس با خلبانان ایرانی و دریافتنکردنِ پاسخ، اقداماتی را برای دفاع از حریم خود انجام دادیم.»
این جمله دقیقاً همانجاست که موضوع از یک شایعه ساده به یک پرونده امنیتی جدی تبدیل میشود. اگر خلبانان ایرانی آزاد و در سلامت کامل هستند، چرا قطر برای «تماس با آنها» ناچار شده و از آن مهمتر، چرا هیچ پاسخی دریافت نکرده است؟
این در حالی است که قطر میگوید «تلاشهای دیپلماتیک جاری» نباید با «اظهارات گمراهکننده» خدشهدار شود — اما این خود دوحه است که با تکذیبیههای ضد و نقیض، آتش شایعه را روشنتر از قبل نگه داشته است.
کارشناسان معتقدند ادبیات محتاطانه و در عین حال پر از واژههای کلیدی در بیانیه قطر مثل «دفاع از حریم» و «دریافتنکردن پاسخ» نشان میدهد که ماجرا فراتر از یک سوءتفاهم دیپلماتیک ساده است. اگر تکذیب قطر صادقانه بود، سادهترین راه، اعلام شفاف محل حضور و وضعیت سلامت خلبانان ایرانی بود؛ اتفاقی که هنوز رخ نداده است.
پروندهای که به نظر میرسید با یک بیانیه بسته شود، حالا داغتر از همیشه شده و افکار عمومی ایران و منطقه منتظر پاسخی روشن از دوحه است.
اخبار تکمیلی متعاقباً منتشر میشود.