گاهی حضور در یک صحنه، فراتر از هر عبادتِ شخصی، مرزهایِ معنویت را جابهجا میکند. در شرایطی که ایران اسلامی در یکی از حساسترین پیچهای تاریخی خود قرار دارد، صدورِ حکمِ شرعیِ آیتالله فاضل لنکرانی درباره «حضورِ مردم در میدان»، موجی از امید و دلگرمی را در میان اقشار مختلف جامعه ایجاد کرده است.
عبادتی بالاتر از نافلههای شبانه!
آیتالله فاضل لنکرانی با استناد به روایتی معتبر از پیامبر اکرم (ص) در کتاب «کنزالعمال»، پرده از حقیقتی برداشت که این روزها بیش از هر زمان دیگری به کارِ آرامشِ قلبیِ مردم میآید: «یک شب حراست از اسلام و کشور، از هزار شب عبادت که روزهایش را هم روزه بگیرند، بالاتر است.»
این یعنی وقتی مردم با بصیرت و آگاهی برای دفاع از آرمانهای کشورشان در میدان حضور مییابند، گویی در حال انجام عبادتی هستند که پاداشش فراتر از تصوراتِ عادی است. ایشان با تحسینِ شعورِ سیاسیِ مردم، تأکید کردند: «باید دست این مردم را بوسید و به این سطح از آگاهی آفرین گفت.»
شکستِ تاریخیِ ابرقدرت؛ ایران، هیمنه پوشالی را فرو ریخت
اما در بخش دیگری از این تحلیل، آیتالله فاضل لنکرانی به یک واقعیتِ خیرهکننده اشاره کرد که غرور ملی را به اوج میرساند؛ ایشان تصریح کردند: «از جنگ جهانی دوم تاکنون، ایالات متحده چنین ضربهای از هیچ کشوری نخورده بود که از ایران دریافت کرد.»
این جمله، نه فقط یک تحلیل سیاسی، بلکه اعترافی است به «شکوه و اقتدار بیمانندِ ایران اسلامی». زمانی که یک مرجع تقلید، هیمنه یخیِ دشمن را در برابر عظمتِ مردمِ ایران اینگونه توصیف میکند، یعنی قواعدِ بازی در جهان تغییر کرده است.
در دنیایِ امروز که رسانههای بیگانه سعی در ناامید کردنِ مردم دارند، شنیدنِ چنین تحلیلهایی از زبانِ بزرگان دین، نه تنها «اعتماد به نفس ملی» را احیا میکند، بلکه نشان میدهد که «صدای مردم در میدان»، شنیدهشدهترین صدا در ارکانِ قدرت است.
آیا وقت آن نرسیده است که به این بصیرتِ جمعی، به عنوان بزرگترین سرمایه برای عبور از بحرانها نگاه کنیم؟ این همان شکوهی است که لرزه بر اندامِ دشمن انداخته است؛ حضوری که از هر نماز شب، رنگوبویِ تقرب و عزت دارد.