ساعتِ شنیِ تاریخ در حالِ اتمام است! / نشانه‌هایِ عجیبی که از رسیدنِ رایحه‌یِ تحولِ عظیم مهدویت خبر می‌دهند

به گزارش «صد آنلاین»؛ در تحلیلِ تحولاتِ کلانِ جهان و تغییراتِ بنیادینِ ساختارهایِ تمدنی، گاهی آنچه در ساحتِ معنویت رخ می‌دهد، پیش‌رانِ اصلیِ رخدادهایِ سیاسی و اجتماعی است. در این میان، کلامِ حکیمانه‌ی مرحوم آیت‌الله حائری شیرازی، دریچه‌ای متفاوت به سویِ درکِ وضعیتِ کنونیِ جهان گشوده است؛ نگاهی که تاریخ را نه صرفاً تکرارِ حوادث، که فرآیندی جهت‌دار به سویِ یک «نقطه‌ی عطفِ بزرگ» می‌بیند.

رایحه‌ای در آستانه‌ی تحول

آیت‌الله حائری شیرازی با استناد به واقعه‌ی قرآنیِ حضرت یعقوب (ع) و درکِ بویِ پیراهنِ یوسف (ع) از کنعان، به نکته‌ای کلیدی اشاره می‌کنند: «بزرگانِ عالم گاهی آنچه را درک می‌کنند، به دلیلِ عدمِ ظرفیتِ افکار عمومی، در لفافه مطرح می‌کنند.» ایشان با بهره‌گیری از این تمثیل، تصریح می‌کنند که پیش از ظهورِ حقیقتِ بزرگ، رایحه‌ی آن سال‌ها زودتر به مشامِ اهلِ معرفت می‌رسد.

این گزاره، پرسشی بنیادین را پیش رویِ تحلیل‌گران قرار می‌دهد: آیا آنچه امروز در لایه‌هایِ زیرینِ جوامع و در ناخودآگاهِ جمعیِ بشریت نسبت به «عدالت» و «حقیقت» در حالِ جوشش است، همان رایحه‌ی تغییرِ بزرگی نیست که نویدِ طلوعی نو را می‌دهد؟

عبور از «زکامِ دنیا» برای درکِ واقعیت

از منظرِ مرحوم حائری شیرازی، مانعِ اصلیِ درکِ این تغییر، «زکامِ دنیا» است. در فضایِ پرهیاهویِ رسانه‌ای و دغدغه‌هایِ روزمره، آنگاه که غبارِ مادی‌گرایی بر دیدگان و مشامِ جان می‌نشیند، تشخیصِ این نشانه‌هایِ معنوی دشوار می‌شود. با این حال، ایشان تأکید دارند که این آگاهی، امری دست‌یافتنی برای هر انسانِ صاحبِ دلی است که با فاصله‌گیری از آلودگی‌هایِ دنیوی، گوشِ جان و حسِ معنویِ خود را تقویت کرده باشد.

صد آنلاین بر این باور است که درکِ این تحولات، تنها یک بحثِ اعتقادی نیست، بلکه یک «هوشیاریِ تمدنی» است. اگر تاریخ را فراتر از اخبارِ روزمره بنگریم، در می‌یابیم که بشریت در حالِ گذار از پیچیده‌ترین دورانِ غفلت است. کلامِ آیت‌الله حائری شیرازی، دعوتی است به بازنگری در اولویت‌ها؛ دعوتی برایِ آنکه در هیاهویِ اخبارِ سیاسی و اقتصادی، «نورِ حقیقت» را گم نکنیم.

این گزارش، تأملی است بر این واقعیت که حتی در سخت‌ترین شرایطِ معیشتی و اجتماعی، افق‌هایِ معنوی همواره گشوده است؛ مشروط بر آنکه «شامه‌ی جان» برای استشمامِ حقیقت، همچنان زنده و پویا باقی بماند.