به گزارش صد آنلاین ، دریافت تغذیه مناسب همیشه آسان نیست، بهخصوص در سنین بالاتر. با افزایش سن، نیاز به کالری کاهش مییابد اما بدن ممکن است به برخی ریزمغذیها مانند ویتامینهای گروه B، آهن و کلسیم بیشتر نیاز داشته باشد.
کمبودهای تغذیهای گاهی مدتها بدون علامت واضح باقی میمانند، اما نشانههایی وجود دارد که باید به آنها توجه کرد:
خستگی مداوم میتواند نشانه کمبود آهن و کمخونی باشد. رنگپریدگی نیز ممکن است همراه آن دیده شود. البته بیماریهایی مانند مشکلات تیروئید، قلب یا افسردگی هم میتوانند عامل خستگی باشند، بنابراین بررسی پزشکی ضروری است.
مو عمدتاً از پروتئین ساخته شده و میتواند نشانگر وضعیت تغذیه باشد. خشکی، شکنندگی یا ریزش شدید مو ممکن است به کمبود پروتئین، آهن یا اسیدهای چرب ضروری مرتبط باشد.
ناخنهایی که به سمت بالا انحنا پیدا میکنند (کویلونیشیا) میتوانند نشانه کمخونی فقر آهن باشند. تغییر بافت یا شکل ناخنها گاهی اولین علامت کمبودهای تغذیهای است.
ترک یا التهاب گوشههای لب ممکن است نشانه کمبود ویتامین B2 (ریبوفلاوین) یا آهن باشد. زبان رنگپریده، متورم یا احساس سوزش دهان نیز میتواند با کمبود آهن، روی یا ویتامینهای گروه B مرتبط باشد.
اسهال طولانیمدت ممکن است نشانه سوءجذب مواد مغذی باشد. این مشکل میتواند در اثر عفونت، برخی داروها، مصرف الکل یا بیماریهایی مانند سلیاک و کرون ایجاد شود و نیاز به بررسی پزشکی دارد.
تغییرات خلقی، بیحوصلگی یا حتی فراموشی ممکن است با کمبود انرژی یا مواد مغذی مرتبط باشد. البته این علائم میتوانند نشانه افسردگی یا مشکلات دیگر نیز باشند.
کاهش اشتها در سالمندان شایع است، اما اگر به حذف وعدههای غذایی منجر شود، میتواند خطر سوءتغذیه را افزایش دهد. برخی داروها، افسردگی یا بیماریهای زمینهای نیز در این موضوع نقش دارند.
اگر هر یک از این علائم را تجربه میکنید، بهتر است با پزشک مشورت کنید. آزمایش خون میتواند کمبودهای احتمالی را مشخص کند و در صورت نیاز، اصلاح رژیم غذایی یا مصرف مکملها توصیه شود.
توجه به تغییرات کوچک در بدن، میتواند از بروز مشکلات جدیتر پیشگیری کند./سلامت نیوز