بر اساس تازهترین گزارشهای منتشر شده از سوی متخصصان گوش، حلق و بینی در کلینیک کلولند (Cleveland Clinic) و آکادمی پوست آمریکا، موهای داخل بینی برخلاف تصور رایج، نقشی کلیدی و حیاتی به عنوان یک فیلتر طبیعی در سیستم تنفسی انسان ایفا میکنند. این موها به همراه لایهای از مخاط، مسئولیت به دام انداختن گردوغبار، گرده گیاهان و ذرات معلق را پیش از ورود به بخشهای عمیقتر ریه بر عهده دارند.
با وجود این کارکرد دفاعی، بسیاری از افراد به دلایل زیباییشناختی اقدام به تخلیه یا کندن موهای بینی میکنند؛ روشی که متخصصان پزشکی شدیداً نسبت به آن هشدار میدهند. استفاده از موچین یا موم (وکس) برای کندن موی بینی از ریشه، آسیب جدی به فولیکول مو و پوست بسیار حساس این ناحیه وارد کرده و زمینه را برای ایجاد موی زیرپوستی، التهاب و عفونت فراهم میسازد.
به گفته متخصصان، آسیب به فولیکولهای بخش ابتدایی بینی میتواند به عارضهای دردناک به نام «وستیبولیت بینی» (Vestibulitis) یا فولیکولیت منجر شود که با علائمی نظیر درد شدید، قرمزی، تورم، ایجاد زخم و برجستگیهای چرکی همراه است.
متخصصان تأکید میکنند که بلند بودن موی بینی در وهله نخست یک مسئله ظاهری است و خطری به همراه ندارد؛ اما در صورت بلند شدن بیش از حد و خروج از سوراخ بینی، به جای کندن از ریشه باید تنها بخشهای اضافی و قابلمشاهده را با ابزارهای ایمن نظیر قیچیهای کوچک با نوک گرد یا تریمرها و موزرهای مخصوص کوتاه کرد تا عملکرد حفاظتی بینی مخدوش نشود.
در پایان، کارشناسان پزشکی مائو کلینیک (Mayo Clinic) یادآور میشوند که در صورت بروز علائمی چون افزایش ناگهانی درد، تورم، ترشحات چرکی، تب یا گسترش قرمزی پس از دستکاری موهای بینی، مراجعه فوری به پزشک برای جلوگیری از عوارض جدیتر الزامی است.