به گزارش صد آنلاین، قانون مجازات اسلامی و راهنمای اخلاق حرفهای سازمان نظام پزشکی (ماده ۷۳) صراحتاً اعلام میکنند که رضایت آگاهانه فردِ بالغ و دارای صلاحیت تصمیمگیری برای مداخلات پزشکی کافی است و اصرار بر جلب رضایت نزدیکان نباید موجب تاخیر در درمان شود. با این وجود، شواهد میدانی حاکی از آن است که در عمل، رویههای متفاوتی در بیمارستانها اجرا میشود.
در یکی از این روایتها، زنی ۳۳ ساله با درد شدید آپاندیس به بیمارستان مراجعه کرده بود، اما به دلیل عدم حضور شوهرش که در منطقهای دورافتاده کار میکرد، کادر درمان از انجام عمل جراحی فوری خودداری کردند؛ تاخیری که در نهایت به بیهوش شدن بیمار از شدت درد انجامید.
پزشکان و کادر درمان نیز تایید میکنند که برای بسیاری از جراحیهای زنان، حضور یا امضای شوهر به عنوان یک پیشفرض اداری مطالبه میشود، در حالی که چنین شرطی برای بیماران مرد اعمال نمیشود. کارشناسان حوزه سلامت معتقدند اینگونه رفتارها ناشی از تسری عرفهای سنتی و رویکردهای سلیقهای به محیطهای درمانی است.
با وجود تاکید منشور حقوق بیمار بر حق انتخاب آزادانه و آگاهانه، این فاصله میان بخشنامههای رسمی و رویههای اجرایی بیمارستانها، چالشهای جدی حقوقی و ایمنی را برای بیماران، بهویژه در موقعیتهای اورژانسی ایجاد کرده است.