میان «ادعای آماده‌باش» و «واقعیتِ ترافیک»؛ چرا مدیریت اتوبوسرانی شهرداری تهران در برابر چالش‌های اقلیمی فلج می‌شود؟

در حالی که مدیرعامل شرکت واحد اتوبوسرانی تهران در گفتگو با رسانه‌ها از «آماده‌باش کامل ناوگان» و «به‌کارگیری حداکثری ظرفیت‌ها» سخن می‌گوید، واقعیت‌های موجود در سطح شهر تهران، روایت دیگری را برای شهروندان رقم می‌زند.

با وقوع بارش‌های اخیر، برخلاف ادعای مدیریت شرکت، شهروندان نه تنها با خدمات مطلوب، بلکه با تأخیرهای طولانی‌مدت و از دست رفتن زمان‌های سفر مواجه شده‌اند. به نظر می‌رسد «آماده‌باش» اعلام شده توسط آقای علیزاده، تنها در سطح بیانیه‌های مطبوعاتی باقی مانده و در انتقال به لایه‌های عملیاتی و مدیریت ترافیک در روزهای بارانی، با شکست مواجه شده است.

نقص در پیش‌بینی بحران‌های ترافیکی ناشی از بارندگی و عدم توانایی ناوگان در حفظ استانداردهای زمانی، نشان‌دهنده نوعی «گسست مدیریتی» میان بخش ستادی و بخش عملیاتی است. شهروندان تهران در روزهای بارانی، بیش از آنکه به بیانیه‌های اطمینان‌بخش نیاز داشته باشند، به یک مدیریت بحرانِ ملموس و عملیاتی نیاز دارند؛ مدیریتی که بتواند تضاد میان «ادعای آمادگی» و «واقعیتِ بن‌بست‌های شهری» را از میان بردارد.