به گزارش صد آنلاین، نماز به عنوان ستون خیمه دین و معراج مؤمن، در هر یک از وعدههای شبانهروزی خود، جلوهای خاص از تجلی بندگی و اتصال به مبدأ هستی را به نمایش میگذارد. در این میان، اقامه نمازهای ظهر و عصر که در هنگامه اوج فعالیتهای روزمره و تنیدگی انسان در مشغلههای مادی قرار دارد، از جایگاهی استثنایی و تأثیری ژرف در ابعاد روحی، روانی و اجتماعی زندگی انسان برخوردار است.
امام باقر (ع) در تبیین اهمیت و فضیلت اقامه نماز در وقت ظهر میفرماید:
«إذا زالت الشمس فتحت أبواب السماء وأبواب الجنان واستجيب الدعاء، فطوبى لمن رُفع له عمل صالح عند ذلك»
(هنگامی که خورشید از میان آسمان بگذرد، درهای آسمان و درهای بهشت گشوده میشود و دعا به اجابت میرسد؛ پس خوش به حال کسی که در آن هنگام، عمل صالحی برایش بالا رود.)
این حدیث گرانبها، وقت ظهر را ساعتِ طلاییِ ارتباط با پروردگار معرفی میکند؛ زمانی که غوغای روزمرگیها با سکوتِ نیایش شکسته میشود و روح انسان در میانهی روز، فرصتی دوباره برای تنفس در هوای پاک بندگی مییابد.
از سوی دیگر، جایگاه رفیع «نماز عصر» به عنوان فریضهای که بلافاصله پس از ظهرِ شرعی اقامه میشود، در کلام معصومان (ع) مورد تأکید ویژه قرار گرفته است. پیامبر مکرم اسلام (ص) در خصوص عظمت این نماز میفرماید:
«من صلى العصر في جماعةٍ مَسَّ وجهه النارَ»
(کسی که نماز عصر را به جماعت بگزارد، آتش دوزخ به چهرهاش نخواهد رسید.)
همچنین در روایات متعدد، محافظت بر نماز عصر و خواندن آن در اول وقت، به عنوان یکی از مهمترین مصادیق «حافظوا على الصلوات والصلاة الوسطى» و مایه ایمنی از خسارتهای دنیوی و اخروی دانسته شده است.
۱. مدیریت زمان و آرامش درونی: در دنیای پرهیاهوی امروز، وقفه در کار و پناه بردن به نماز ظهر و عصر، همچون پناهگاهی امن، اضطرابهای ناشی از کار و تلاش مادی را فرو مینشاند و تمرکز و آرامش را به جان انسان بازمیگرداند.
۲. بازآفرینی تعادل و انضباط اخلاقی: تقید به اقامه نماز در اول وقت، به انسان یادآوری میکند که در هیچ شرایطی، کار و مشغله نباید او را از یادِ هدف اصلی آفرینش غافل سازد.
۳. تزکیه نفس و تطهیر روزانه: تکرار ذکر و سجده در میانهی روز، غبار غفلت را از آینهی دل میزدد و ارادهی انسان را در مسیر تقوا و دوری از خطا تقویت میکند.