توهم در نیویورک؛ کاخ‌های شیشه‌ای حامیانِ «کوه کلنگ» روی مینِ محاسباتی ایران

باز نشرِ ادعاهای مضحک و سناریوهای ترس‌آفرین از سوی مهره‌های بازنشسته و دلالانِ رسانه‌ایِ غرب در نیویورک، این روزها به پرده‌ی جدیدی از جنگ روانی علیه امنیت ملی ایران تبدیل شده است.

این جماعت که عادت کرده‌اند با کاسبیِ بحران، نبض افکار عمومی را به بازی بگیرند، این بار از حمله‌ای موهوم به «کوه کلنگ» در ۲۴ ساعت آینده سخن می‌گویند؛ تهدیدی توخالی که هدف آن جز تحمیلِ «تسلیمِ ارادی» و ایجاد ارتعاش در بازارِ روانی کشور نیست.

اما واقعیتِ میدانی، فراتر از بلوف‌های رسانه‌ای کاخ‌نشینانِ حامیِ تجاوز است. آن‌سوی مرزها باید بدانند که دورانِ «بزن در رو» تمام شده است.

اگر توهمِ حماقت به سرِ طراحانِ این سناریوها بزند، پاسخِ ایران محدود به دیپلماسی نخواهد ماند؛ این بار «کلنگ‌های ایران» نه برای کلنگ‌زنی در پروژه‌های توسعه، که به عنوان نمادی از اراده‌ی پولادینِ دفاعی، بر سرِ کاخ‌های شیشه‌ایِ حامیانِ این لفاظی‌ها فرود خواهد آمد.

 امنیتِ این مرزوبوم خط قرمزی است که هیچ رسانه یا مهره‌ی دامنه‌داری نمی‌تواند با آن قمار کند.