«حیاطخلوت» برخی مدیرانِ غیرشایسته در هلدینگهای صندوق بازنشستگی کشوری سرانجام فرو ریخت. خبرها حاکی از آن است که در یک جراحی بزرگ مدیریتی، ۸۵ مدیر که در آزمونِ سختِ «احراز صلاحیت حرفهای» نمره قبولی کسب نکردند، مجبور به ترک صندلیهای مدیریتی خود شدند. این اقدام که از سوی ناظران، سیلیِ محکمِ دولت چهاردهم به فرهنگِ «مدیرانِ سفارشی» تلقی میشود، نقطه عطفی در تاریخِ صندوق بازنشستگی است.
چرا این ۸۵ مدیر «اخراج» شدند؟
علت اصلی این برکناریها، در یک جمله خلاصه میشود: «عدم توانایی در ایجاد ارزش برای بازنشستگان». طبق اظهارات دکتر علاءالدین ازوجی، مدیرعامل صندوق بازنشستگی کشوری، سیستمِ مدیریتی صندوق که پیش از این به بنگاهداریِ سنتی و غیربهرهور شهره بود، حالا زیر تیغِ نظارت رفته است.
ماجرا از این قرار است که از میان ۵۵۸ کرسی مدیریتی که تحت مدیریت صندوق قرار داشت، عملکرد افرادِ مستقر در ۲۴۸ صندلی زیر ذرهبین رفت.
نتیجه بررسیها تکاندهنده بود؛ ۸۵ نفر از این مدیران به دلیلِ فقدانِ صلاحیتهای حرفهای و ناتوانی در مدیریتِ منابعِ بازنشستگان، از چرخه فعالیت حذف شدند. ۶ مورد از این برکناریها مستقیم به هلدینگ «صباانرژی» مربوط میشود و مابقی در سایر هلدینگهای زیرمجموعه رخ داده است.
پایانِ دوران «بنگاهداریِ فرسوده»
پیامِ صریحِ اجلاس سالیانه صباانرژی برای کسانی که عادت داشتند شرکتهای تابعه را به عنوان «حیاطخلوتِ» خود اداره کنند، بسیار کوتاه بود: «دورانِ رانتِ مدیریتی تمام شد». مدیرعامل صندوق با تأکید بر اینکه «داراییهای صندوق، امانتِ بازنشستگان است»، اعلام کرد که دیگر اجازه نخواهد داد کاراییِ شرکتها فدایِ ناکارآمدیِ مدیرانِ غیرمتخصص شود.
او با اشاره به ماده ۲۸ قانون برنامه هفتم پیشرفت، تأکید کرد که این برکناریها، نه یک انتخاب، بلکه یک الزامِ قانونی برای جلوگیری از «تاراجِ داراییهای بازنشستگان» بوده است. حالا باید دید آیا این «شوک مدیریتی»، میتواند اعتمادِ خدشهدار شدهی بازنشستگان را به این نهادِ بزرگ اقتصادی بازگرداند یا خیر.
منبع | سایت صندوق بازنشستگی کشوری