خط‌خبری مشکوکِ ایلنا علیه وزیر کار؛ چرا تغییر در تأمین اجتماعی، صدای برخی جریان‌های خاص را درآورده است؟

به گزارش خبرنگار سیاسی صد آنلاین، در روزهای اخیر، خبرگزاری ایلنا با انتشار گزارش‌هایی پی‌درپی و با لحنی تقابلی، تلاش کرده است تغییر مدیریت در سازمان تأمین اجتماعی را به عنوان یک «بحران حقوقی» و «تقابل با سه‌جانبه‌گرایی» بازنمایی کند. اما آیا این پرسش‌گریِ ساده است، یا یک خط خبری سازمان‌دهی شده برای جلوگیری از تغییر وضعیت موجود؟

۱. پاسخ به هیاهوی «عزل در روز تعطیل»

ایلنا مدام بر «زمان‌بندی» (روز تعطیل) تأکید می‌کند تا آن را «غیرقانونی» جلوه دهد. واقعیت این است که مدیریت بحران در بزرگ‌ترین نهاد بیمه‌ای کشور، منتظر ساعت اداری نمی‌ماند. وقتی شواهدی از ناکارآمدی وجود دارد، تسریع در تغییر، یک «وظیفه مدیریتی» است نه یک خطای اداری. ایلنا با تمرکز بر «شکل»، سعی دارد «محتوای تصمیم» (ضرورت اصلاحات مدیریتی) را پنهان کند.

۲. سه‌جانبه‌گرایی یا «انحصار‌گرایی»؟

ایلنا در گزارش خود می‌پرسد: «تأمین اجتماعی مال کیست؟» و با این جمله سعی دارد دولت را «بیگانه» با سازمان معرفی کند. واقعیت آن است که دولت مسئول اصلی تضمینِ پایداری صندوق‌ها در برابر ورشکستگی است. «سه‌جانبه‌گرایی» به معنای حق وتوی تشکل‌ها بر تصمیمات کلان دولت نیست.

سؤال اینجاست: چرا ایلنا به جای پرسش از «عملکرد مالی مدیرعامل سابق»، تمام توان خود را صرف دفاع از «فرآیندِ بقای او» کرده است؟ آیا ایلنا نگران سه‌جانبه‌گرایی است یا نگران از دست رفتنِ شبکه‌های مدیریتیِ سابق در سازمان؟

۳. پاسخ به «مصوبه هیأت امنا»

ایلنا از عدم انتشار مصوبه هیأت امنا برای عزل سالاری گلایه دارد. در ساختار حقوقی کشور، وزیر کار به عنوان مسئول مستقیم در برابر مجلس و دولت، در صورت مشاهده قصور یا ضرورت تغییر جهت‌گیری‌های کلان، اختیارات قانونی برای اعمال تصمیمات راهبردی دارد. فضاسازی ایلنا علیه وزیر، در واقع فراری رو به جلو برای پاسخ ندادن به این سؤال کلیدی است: «آیا در دوران مدیریت سابق، تمامی منافع ذینفعان حفظ شده بود که اکنون این‌چنین برای تغییرش، سنگر گرفته‌اید؟»

خط خبری ایلنا به دنبال پاسخ‌گویی نیست؛ بلکه به دنبال ایجاد «هزینه سیاسی» برای اصلاحات در تأمین اجتماعی است. وزیر کار در مسیرِ بازسازی مدیریتِ بزرگ‌ترین صندوق بازنشستگی کشور، با مافیای رسانه‌ای که منافعشان در وضع موجود است، روبروست. برای کارگران و بازنشستگان، «اصلاحاتِ واقعی و شفافیت در مدیریت منابع» مهم‌تر از هیاهوی رسانه‌هایی است که دغدغه‌شان نه معیشت، بلکه حفظِ مهره‌های تأثیرگذارِ گذشته است.