به گزارش صد آنلاین، اولاً، تکمیل روند ادغام ستاد کل نیروهای مسلح و قرارگاه مرکزی خاتمالانبیاء(ص)، در واقع تحقق رویای سازماندهی یکپارچه است که از زمان رهبر شهید دنبال میشد.
این اقدام از منظر استراتژیک، منجر به کاهش «اصطکاک اداری» و افزایش «سرعت واکنش» (Reaction Time) در بحرانها میشود. تبدیل ستاد کل به یک مرکز فرماندهی متمرکز برای تمام دستگاههای اجرایی در شرایط جنگی، به معنای انتقال کشور به وضعیت «اقتصاد و مدیریت جنگی یکپارچه» در کمترین زمان ممکن است.
ثانیاً، تصریح عبارت «آمادگی هوشمندانه برای اجرای عملیات تهاجمی پرقدرت» در حکم فرمانده کل سپاه، نشاندهنده گذاری پارادایمی در دکترین نظامی است. اگرچه تهاجم در شرایط بازدارندگی همواره وجود داشته، اما «رسمی شدن» آن در حکم نصب، به معنای تغییر در «قواعد درگیری» (Rules of Engagement) است. این رویکرد نشان میدهد که بازدارندگی ایران اکنون بر پایه «توانایی تهاجم» بنا شده است، نه صرفاً «توانایی دفاع».
در نهایت، بازتعریف مأموریت بسیج در حوزه «اطلاعات مردمی» و «فناوریهای نوین»، تکمیلکننده این مثلث است. در واقع، ایران در حال ایجاد یک شبکه «جنگ ترکیبی» (Hybrid Warfare) است که در آن، ساختار متمرکز نظامی (ستاد کل/خاتم)، بازوی اجرایی تهاجمی (سپاه) و شبکه نفوذ و اطلاعات مردمی (بسیج)، در یک همافزایی کامل قرار میگیرند تا هرگونه تهدید خارجی را پیش از رسیدن به مرزها، در لایههای مختلف خرد کنند.