فاجعه در جام جهانی؛ وقتی فوتبال قربانیِ سیاستِ کثیف شد! / فیفا، تا کی سکوت در برابر تبعیض؟

جام جهانی قرار بود جشنِ دوستی ملت‌ها باشد، قرار بود مستطیل سبز جایی برای نمایش قدرتِ ساق‌های فوتبالیست‌ها باشد، نه جولانگاهِ سیاستمدارانی که می‌خواهند با «تبعیض» علیه تیم ملی ایران، عقده‌گشایی کنند!

خبر رسیده که دولت آمریکا با اعمال محدودیت‌های غیرانسانی برای تیم ملی کشورمان، عملاً به دنبال تحقیرِ فوتبال ایران است. ورودِ ضرب‌الاجلی و خروجِ فوری؛ این رفتار، حتی در عرفِ دیپلماتیکِ خصمانه‌ترین روابط هم بی‌سابقه است. اما آیا صدایی از فیفا بلند شد؟ آیا مدعیانِ «جدایی ورزش از سیاست» که به کوچک‌ترین بهانه‌ها، کشورها را تعلیق می‌کنند، اکنون زبانشان بند آمده است؟

سوال ما از سردمدارانِ فیفا این است:

چگونه است که اصولِ «برابری» و «احترام متقابل»، فقط برای تیم‌هایی معتبر است که با خط‌مشیِ سیاسی شما زاویه ندارند؟ این بازیِ کثیفِ معیارهای دوگانه، بیش از آنکه تیم ملی ما را محدود کند، اعتبارِ نداشته‌ی فیفا را در پیشگاهِ ملت‌های آزاده به حراج گذاشته است.

سکوتِ جامعه بین‌المللی در برابر این رفتارهای نژادپرستانه و سیاسی در ورزش، نشان می‌دهد که «فوتبالِ آزاد» دیگر یک رویاست. اگر ما امروز در برابر این تبعیضِ آشکار سکوت کنیم، فردا باید منتظرِ روزی باشیم که ورزش، کاملاً به برده‌ی منافعِ قدرت‌های بزرگ تبدیل شود.

ما در «صد آنلاین» این حق را برای خود قائل هستیم که از منافعِ ملی و عزتِ ورزشکارانمان دفاع کنیم. این رفتارِ توهین‌آمیز علیه تیم ملی ایران، نه از سر قدرت، بلکه نشانه‌ی ضعفِ سیستمی است که می‌داند در زمینِ بازی، حریفِ اراده‌ی ایرانی نمی‌شود و حالا به حاشیه‌های سیاسی پناه آورده است.

فیفا! نقابِ بی‌طرفی را بردار، که جهان بیدار شده است.