توهم جدید بن‌زاید با دهان قرقاش؛ لقمه بزرگ‌تر از دهان شیوخ خلیج‌فارس! / اسنادی که امارات را از نقشه محو می‌کند!

به گزارش سرویس بین الملل صد آنلاین، اظهارات اخیر «انور قرقاش»، مشاور دیپلماتیک رئیس کشور امارات متحده عربی و تکرار ادعاهای بی‌اساس و نخ‌نما درباره جزایر سه‌گانه ایرانی (تنب بزرگ، تنب کوچک و بوموسی)، بار دیگر نشان داد که دستگاه دیپلماسی ابوظبی دچار توهم مزمن تاریخی و بی‌اعتنایی عمدی به حقوق بین‌الملل است.

قرقاش در حالی از «اسناد مورد استناد امارات» و ارجاع به «دیوان بین‌المللی دادگستری» سخن می‌گوید که پیشینه تاریخی تاسیس کشور متبوعش حتی به عمر یک درخت کهنسال در جزیره بوموسی هم نمی‌رسد! برای روشن شدن ذهن مشاور کم‌حافظه ابوظبی، یادآوری چند نکته حقوقی و تاریخی غیرقابل انکار ضروری است:

۱. عمر جزایر از عمر شناسنامه امارات بیشتر است!

کشوری به نام «امارات متحده عربی» در سال ۱۹۷۱ میلادی (۱۳۵۰ شمسی) و پس از خروج نیروهای استعمارگر بریتانیا از خلیج‌فارس متولد شد. این در حالی است که حاکمیت ایران بر جزایر سه‌گانه ریشه در تاریخ چندهزار ساله دارد و نقشه‌های ثبت‌شده بریتانیا، روسیه و فرانسه در قرن‌های ۱۸ و ۱۹ میلادی صراحتاً این جزایر را جزء لاینفک قلمرو سرزمینی ایران ثبت کرده‌اند. چگونه کشوری با ۵۰ و اندی سال قدمت، ادعای تاریخی بر مناطقی دارد که نام ایران باستان بر پیشانی آن‌ها حک شده است؟!

۲. بازی با واژه «مذاکره» برای خریدن مشروعیت جعلی

تهران بارها به صراحت اعلام کرده است که «تمامیت ارضی یک کشور هرگز موضوع مذاکره نیست». دعوت به مذاکره دوجانبه یا ارجاع به لاهه، تله تبلیغاتی ابوظبی برای القای وجود یک «مناقشه سرزمینی» است. هیچ کشوری در دنیا حاکمیت بر بخشی از خاک مادری خود را به میز داوری نمی‌برد. حاکمیت ایران بر این سه جزیره قطعی، ابدی و غیرقابل چانه‌زنی است.

۳. تفاهم‌نامه ۱۹۷۱؛ سندی که ادعاهای ابوظبی را باطل می‌کند

در سال ۱۹۷۱ و پیش از اعلام موجودیت امارات، ترتیبات بازگشت حاکمیت مشروع ایران بر بوموسی طی یک یادداشت تفاهم حقوقی تثبیت شد و پرچم ایران برافراشته گشت. اگر قرار به استناد به اسناد باشد، تمامی آرشیوهای بین‌المللی بر تعلق ابدی این جزایر به ایران گواهی می‌دهند.

۴. امنیت خلیج‌فارس با بیانیه‌های دلاری ساخته نمی‌شود

امارات بهتر است به جای دلخوش کردن به بیانیه‌های سیاسی خریداری‌شده از بیانیه‌نویسان اروپایی و شرقی، واقعیت‌های ژئوپلیتیک منطقه را بپذیرد. جمهوری اسلامی ایران بارها حسن‌نیت خود را در توسعه روابط همسایگی نشان داده، اما هرگونه چشم‌داشت به ذره‌ای از خاک، آب و آسمان این سرزمین با پاسخ پشیمان‌کننده نیروهای مسلح روبه‌رو خواهد شد.

خط آخر برای شیوخ ابوظبی:

خلیج همیشه فارس و جزایر سه‌گانه آن، بخش جدانشدنی از هویت و گوشت و پوست ملت ایران است؛ با بادبادک ادعاهای رسانه‌ای نمی‌توان صخره ستبر تاریخ را جابه‌جا کرد!