راهبرد تبدیل «وقت» به «ارزش» در شهرداری تهران/ماموریت نوین کمیته مشارکت‌های مردمی شورای اسلامی شهر تهران

به گزارش خبرنگار شهری صد آنلاین، سید احمد علوی عضو شورای اسلامی شهر تهران و رئیس کمیته مشارکت‌های مردمی در یادداشتی نوشت: امروز در اردیبهشت‌ماه سال ۱۴۰۵، شهر تهران در نقطه عطف تاریخی خود ایستاده است.

پایداری و استقامت خیره‌کننده ملت در برابر تهاجمات اخیر (جنگ تحمیلی سوم)، نه تنها اقتدار دفاعی ما را به رخ جهانیان کشید، بلکه منجر به یک «رنسانس اجتماعی» و بیداری بی‌نظیر در بطن محلات شد. اکنون در کمیته مشارکت‌های مردمی، رسالت ما تبدیل این «غیرت جمعی» به یک ساختار پایدار شهری از طریق راهبرد «تبدیل وقت به ارزش» است.

این راهبرد، فراتر از یک طرح خدماتی، یک مانیفست علمی برای بازسازی پیوندهای اجتماعی در کلان‌شهر تهران است که بر مبانی متقن نظری استوار می‌باشد:

۱. بازتولید سرمایه اجتماعی و نظریه اعتماد متقابل:

در دوران پساجنگ، سرمایه اجتماعی از شکل انتزاعی خارج و به یک «دارایی ملموس» تبدیل شده است. راهبرد ما بر پایه این اصل استوار است که «زمانِ» تخصیص‌یافته توسط هر شهروند برای بهبود محله، عالی‌ترین نوع سرمایه است. بر اساس نظریه‌های انسجام اجتماعی، هرگاه نظام مدیریت شهری بتواند «وقت» شهروند را به عنوان یک «ارزش معتبر» به رسمیت بشناسد، شبکه‌ای از اعتماد متقابل شکل می‌گیرد که تاب‌آوری شهر را در برابر هرگونه تکانه خارجی تضمین می‌کند.

۲. نظریه عاملیت انسانی و مشارکت فعال:

نگاه ما در سال ۱۴۰۵ به شهروند، نگاه به یک «عامل تغییر» است، نه یک «مصرف‌کننده خدمات». تبدیل وقت به ارزش، به معنای اعتباربخشی به «عاملیت» مردمانی است که در روزهای سخت، داوطلبانه از کیان محله خود دفاع کردند. این رویکرد، انرژی نهفته در بیداری اجتماعی اخیر را به سمت حل معضلات فرهنگی، کاهش آسیب‌های اجتماعی و تقویت هویت محلی هدایت می‌کند.

۳. نظریه خودبسندگی محلی و همبستگی ارگانیک:

بیداری اجتماعی حاصل از استقامت ملی، محله را به یک «نهاد زنده» تبدیل کرده است. ما معتقدیم برکت این روحیه جمعی باید برای حل چالش‌های مزمن شهری نظیر تنهایی سالمندان، گسست میان‌نسلی و ناهنجاری‌های فرهنگی به کار گرفته شود. وقتی وقتِ یک متخصص یا یک جوان دغدغه‌مند در ترازوی «ارزش اجتماعی» قرار می‌گیرد، محله به سمت خودبسندگی و «عدالت توزیعی» حرکت می‌کند.

چشم‌انداز و افق روشن:

فرصتِ زاده شده از دل این بیداری ملی، نباید در لایه‌های اداری یا بی‌تفاوتی‌های گذرا فرسوده شود. این رویداد، تولد دوباره‌ی «ایرانِ مقتدر» در ساحت اجتماع است. ما در شورای اسلامی شهر تهران بر این باوریم که با تکیه بر این انرژی عظیم، می‌توانیم تهرانی بسازیم که در آن مشارکت مردم، نه یک انتخاب، بلکه ستون اصلی حکمرانی شهری باشد. 

افق ۱۴۰۵، افقِ پیروزی اراده‌های مردمی است؛ جایی که هر ثانیه از حضور و غیرت شهروند، به ارزشی ماندگار برای ساختن شهری آبادتر و تمدن‌ساز تبدیل می‌شود. از برکت این بیداری، هیچ بن‌بست فرهنگی و اجتماعی در شهر باقی نخواهد ماند، مشروط بر آنکه قدر این «تولد دوباره» را بدانیم و از آن به عنوان پیشران پیشرفت ملی صیانت کنیم.

انتهای پیام/211