در ساعات حساس و سرنوشتسازی به سر میبریم که بازخوانی دقیق شطرنج قدرت در منطقه، حقیقتی فراتر از جنجالهای رسانهای غرب را آشکار میکند. تعرض اخیر دشمن آمریکایی-صهیونیستی به زیرساختهای حیاتی کشورمان، نه از روی موضع قدرت، که دقیقاً آخرین دستوپازدنهای غریقی است که بوی شکست استراتژیک را استشمام کرده است.
دشمن در یک «عملیات فریب» آشکار، زیرساختها را هدف گرفته تا با ایجاد فشار روانی، پیوستگی میان «میدان» و «خیابان» را در ایران بگسلد. اما واقعیتِ صحنه نشان میدهد که زرادخانه دشمن، از ناو هواپیمابر آبراهام لینکن و جنگندههای F-35 گرفته تا موشکهای تامهاک، نتوانستند گرهی از کلاف سردرگم آنها در تقابل با اراده ملت ایران بگشایند. اکنون که کار به تهدیدهای هستهای رسیده، باید گفت: همانطور که پیشرفتهترین تسلیحات متعارف در برابر ایمان این ملت رنگ باختند، این سلاحها نیز گرهگشای بنبست سیاسی دشمن نخواهند بود.
دو فرضیه در برابر کاخ سفید:
ساعاتی دیگر که بلندگوهای تبلیغاتی واشینگتن به کار میافتند، دو مسیر بیشتر پیش رو ندارند:
۱. اعلام پایان عملیات و ادعای پیروزی پوشالی برای فرار آبرومندانه از باتلاق جنگ.
۲. اصرار بر حماقت و تداوم حمله به زیرساختها.
در فرضیه اول، تثبیت تمامیت ارضی ایران، پیروزی مطلق نظام اسلامی در عرصه بینالمللی است. اما در فرضیه دوم، اگرچه آسیبهایی به زیرساختها وارد میشود، اما دشمن باید بداند که تاریخ انقضای این تهاجم حداکثر ۴۸ ساعت است. با بسته شدن شریانهای حیاتی جهان در تنگه هرمز و بابالمندب و طوفان موشکی نیروهای مسلح، این بازارهای جهانی و هیمنه غرب است که فرو خواهد پاشید.
فرجام فرعونی در انتظار دشمن:
ایران اسلامی ثابت کرده است که با هیچ تهدیدی به عقب باز نمیگردد. دشمن امروز بیش از هر زمان دیگری به «باطلاق توهمات» خود فرو رفته است. هرچه بیشتر دستوپا بزنند، به اذن الهی، غرق شدنشان در «نیلِ مقتدرِ مقاومت» حتمیتر خواهد بود.
این ۴۸ ساعت، نه زمان تردید، که ساعتِ تاریخسازی است. آینده روشن ایران در گروی همبستگی ملت در خیابان و صلابت رزمندگان در میدان نبرد است. همانگونه که خدای موسی (ع) فرعون را در اوج ادعای فضل غرق کرد، فرعونهای زمانه نیز در طوفانِ ایمان این ملت محو خواهند شد.
وما النصر الا من عندالله العزیز الحکیم- سردبیر صد آنلاین .