جمعه ۱۷ بهمن ۱۴۰۴
به گزارش خبرنگار سیاسی صد آنلاین، طبق برخی ارزیابیها، اسرائیل در روزهای منتهی به گفتوگوها از طریق کانالهای غیررسمی امنیتی، یادآور مدارک و تصاویر حساسی شده که میتواند چهرههای نزدیک به ترامپ را در معرض رسوایی قرار دهد. همین تهدید ضمنی، بهویژه وقتی با منافع فوری لابی صهیونیستی گره میخورد، سبب شد دستگاه ترامپ به سمت واکنش هیجانی و قطع مسیر تفاهم با ایران حرکت کند.
در واقع، جزیره اپستین اکنون فقط یک پرونده اخلاقی نیست؛ بلکه به شبکهای از نفوذ و کنترل تبدیل شده است که ترکیبی از رسانه، سرویسهای امنیتی و لابیهای سیاسی را دربرمیگیرد. نقش تلآویو در این معادله، استفاده از چنین پروندههایی برای مدیریت رفتار مقامات آمریکایی و تحمیل تصمیمات مطلوب رژیم صهیونیستی در سیاست خارجی است — الگویی که در موضوع ایران، بارها با شدت بیشتری دیده شده است.
برای اسرائیل، کوچکترین احتمال تفاهم راهبردی میان تهران و واشنگتن تهدیدی بنیادین علیه ساختار بازدارندگی و روایت امنیتیاش در خاورمیانه تلقی میشود. بنابراین، اعمال فشار از مسیر رسواییهای اخلاقی، افشاگریهای کنترلشده، یا تهدید به افشای اسناد اپستین، جایگزین گفتوگوهای دیپلماتیک واقعی شده است.
نتیجه اینکه رفتار اخیر دولت ترامپ را باید نه نشانهی تصمیمگیری مستقل، بلکه بازتاب مستقیم نفوذ اطلاعاتی و روانی تلآویو دانست؛ نفوذی که با شبح «جزیره اپستین» و خاطرهی رسواییهایش، همچنان بر سایهی سیاست آمریکا سنگینی میکند.