به گزارش خبرنگار سیاسی صد آنلاین، با آغاز ثبتنام داوطلبان هفتمین دوره انتخابات شورای اسلامی شهر، نشانههای یک چرخش معنادار در معادلات سیاست شهری بیش از هر زمان دیگری نمایان شده است. ترکیب اولیه نامزدها ـ که شامل مدیران اجرایی، چهرههای سیاسی شناختهشده، کنشگران رسانهای و اعضای فعلی شوراهاست ـ حکایت از آن دارد که شورای شهر دیگر صرفاً نهادی خدماتی نیست، بلکه به یکی از میدانهای اصلی بازتوزیع قدرت سیاسی در سطح محلی و حتی ملی تبدیل شده است.
حضور پررنگ مدیران دولتی و تکنوکراتها در کنار چهرههای ایدئولوژیک، نشاندهنده رقابت دو رویکرد متفاوت در مدیریت شهری است؛ رویکردی که بر کارآمدی، تخصص و حل مسائل انباشته شهری تأکید دارد و در مقابل، جریانی که شورا را بهعنوان تریبون سیاسی و هویتی میبیند. این دوگانه، فضای انتخابات پیشرو را از یک رقابت صرفاً جناحی فراتر برده و آن را به آوردگاهی برای تعیین الگوی حکمرانی شهری بدل کرده است.
در سوی دیگر، ثبتنام دوباره اعضای فعلی شورا، نشانهای از تلاش برای تثبیت وضع موجود است؛ تلاشی که در شرایط نارضایتی بخشی از افکار عمومی نسبت به عملکرد شوراها، با ریسک سیاسی همراه خواهد بود. مطالبات انباشتهشده شهروندان در حوزههایی چون ترافیک، آلودگی هوا، کیفیت زندگی و شفافیت مدیریتی، این دوره از انتخابات را به نوعی همهپرسی غیررسمی درباره کارنامه مدیریت شهری تبدیل کرده است.
✅ سناریوی محتملتر:
اکثریت شورا همچنان در اختیار اصولگرایان میماند، اما نه با انسجام و اقتدار کامل دوره ششم.
🔶 سناریوی رقابتی:
در صورت مشارکت بالاتر و لیست نسبتاً واحد اصلاحطلبان، امکان کسب ۵ تا ۸ کرسی برای این جریان وجود دارد.
❗ سناریوی پرریسک برای اصولگرایان:
چنددستگی لیستها + چهرههای جنجالی → کاهش رأی خاکستری و شکستن رأی سنتی.
همزمان، بازگشت تدریجی برخی چهرههای اصلاحطلب و میانهرو به صحنه شوراها را میتوان تلاشی برای احیای سرمایه اجتماعی از مسیر سیاست محلی دانست؛ مسیری کمهزینهتر از سیاست ملی که امکان گفتوگو با بدنه اجتماعی ناراضی را فراهم میکند. با این حال، میزان موفقیت این جریان به عواملی چون انسجام لیستها، مشارکت عمومی و عبور از فیلترهای قانونی بستگی دارد.
در مجموع، انتخابات پیشروی شورای شهر را باید فراتر از یک رقابت محلی دید. این رویداد میتواند نشانهای از آرایش تازه نیروهای سیاسی، جابهجایی تدریجی نقشها میان تکنوکراتها و سیاستورزان، و بازتعریف مفهوم قدرت در سطح شهر باشد؛ جایی که مدیریت خیابانها، پلها و محلات، بهطور مستقیم با آینده سیاست در کشور گره خورده است.