به گزارش صد آنلاین؛ هادی اعتمادیمجد طی یادداشتی در سینمانوین نوشت: «نقی معمولی» پس از یک دهه، دیگر شده برادر بزرگتر خیلی از ما. عینهو داییِ دلسوز و زوم کرده روی خواهر زادۀ بیتجربهاش! مثل پدر متعصب و سنتی بسیاری از خانوادههای ایرانی که شیرین است حتی وقت عصبانیت و بیمنطقی. با رگ گردن متورم، چشم غره و بُراق: « ...حقش هست دست بندازم این دهنِ منِ جر بدم»!
بابت فلان حرکت فرزند و همسر، درشت میگوید. غیرتی روی دخترانش؛ حتی اگر مهماندار هواپیما باشد و مشغول راهنمایی مسافری که سرش توی گوشی است! حسود به پسرش سر محبت مادر؛ شده به خاطر یک نیمروی صبحانه یا بستن کفش! بحث سیاسی میکند و توهم توطئه دارد. گول میخورد. تعهد و شرف دارد. زیر بار فشار زندگی، محاسنش سفید شده. از صدقه سر حلالخوری و زحمتکشیاش، سقف خانه پابرجاست و نانش گرم. خودِ خودِ خودِ پدر ایرانی. فارغ از آنکه مازندرانی باشد، تهرانی یا...