یادداشت سردبیر صد آنلاین
0 پسندیدم
روایت رویترز از «گزینه سوم» ترامپ در قبال ایران؛ محاصره دریایی و فشار اقتصادی بهجای آغاز جنگ جدید یا توافق
بازدید:۲۱۹
خبرگزاری رویترز در گزارشی تحلیلی به بررسی آخرین راهبرد دولت دونالد ترامپ در مواجهه با ایران پرداخته و از تغییر تاکتیک واشینگتن بهسمت اعمال فشارهای اقتصادی سنگین و محاصره دریایی، بهجای ورود به درگیری مستقیم نظامی یا انعقاد توافقی شتابزده خبر داده است؛ هرچند دیپلماتهای اروپایی هشدار میدهند رفتارهای غیرقابلپیشبینی ترامپ میتواند هر لحظه این موازنه را برهم زند.
خبرگزاری رویترز در گزارشی تحلیلی به بررسی آخرین راهبرد دولت دونالد ترامپ در مواجهه با ایران پرداخته و از تغییر تاکتیک واشینگتن بهسمت اعمال فشارهای اقتصادی سنگین و محاصره دریایی، بهجای ورود به درگیری مستقیم نظامی یا انعقاد توافقی شتابزده خبر داده است؛ هرچند دیپلماتهای اروپایی هشدار میدهند رفتارهای غیرقابلپیشبینی ترامپ میتواند هر لحظه این موازنه را برهم زند.
این رسانه نوشته است: ارزیابیهای درون دولت آمریکا نشان میدهد تداوم حملات نظامی نه تنها تضمینی برای تغییر محاسبات تهران ایجاد نکرده، بلکه ریسک آسیب به تأسیسات حیاتی انرژی در منطقه خلیج فارس و تشدید بحران را به همراه دارد. از این رو، کاخ سفید تمرکز اصلی خود را بر راهبردی گذاشته که از آن با عنوان «گزینه سوم» یاد میشود؛ گزینهای میان ازسرگیری عملیات نظامی و تن دادن به یک توافق محدود.
محورهای کلیدی گزارش رویترز:
- تمرکز بر شریانهای تجاری و اقتصادی: هدف اصلی واشینگتن تشدید فشار بر مبادلات تجاری، کشتیرانی و مجاری تأمین مالی ایران است تا تهران تحت تنگنای اقتصادی، ناچار به تعدیل مواضع خود پای میز مذاکرات هستهای شود.
- دیدگاه دولت آمریکا: اظهارات مقامات آمریکایی از جمله مارکو روبیو، وزیر امور خارجه، در نشستهای بینالمللی نشان میدهد واشینگتن تلاش میکند کنترل پرونده را در دست نشان دهد و ایران را به عقبنشینی دیپلماتیک وادار کند.
- دیدگاه محتاطانه اروپاییها: دیپلماتهای ارشد اروپایی اعلام کردهاند اگرچه تمرکز فعلی ترامپ بر محاصره دریایی و فشارهای مالی قرار گرفته، اما این دوره بیشتر شبیه به یک «فرصت موقت» است و هیچ تضمینی وجود ندارد که ترامپ ناگهان مسیر خود را بهسمت گزینههای سخت تغییر ندهد. علاوه بر این، برخی گزارشهای اطلاعاتی در اروپا حاکی از آن است که تشدید فشارهای قهری پیشین نه تنها مانع پیشرفتهای فنی هستهای ایران نشده، بلکه تصمیمگیری در تهران را سختتر و مواضع را غیرقابلانعطافتر کرده است.
راهبرد تکیه بر محاصره دریایی و فشار مالی حاکی از محدودیت ابزارهای نظامی واشینگتن در ایجاد یک برتری تعیینکننده بدون تحمیل هزینههای سنگین منطقهای است. با این حال، تعمیق این بنبست و همزمانی آن با مطالبات حداکثری دو طرف، مسیر دستیابی به تفاهم پایدار را بهشدت ناهموار ساخته و سایه نوسانهای تصمیمگیری در کاخ سفید را بر سر امنیت منطقه حفظ میکند.