پاسخ سردبیر صد آنلاین: «یک‌لاقبا»خواندن ملت، نشانه خودباختگی است؛ نه تحلیل سیاسی

به گزارش خبرنگار سیاسی صد آنلاین،  سردبیر پایگاه خبری تحلیلی صد آنلاین در یادداشتی نوشت: روند رو به رشدِ جریان‌سازی‌های رسانه‌ای برخی چهره‌ها که ظاهراً مدعیِ تحلیل کلان سیاسی و اقتصادی نیز هستند، گه‌گاه با پرده‌دری و ادبیاتی سخیف همراه می‌شود. اخیراً توییتی منتسب به «علی اصغر شفیعیان» در فضای مجازی دست‌به‌دست می‌شود که با به‌کاربردن تعابیری توهین‌آمیز و خارج از عرفِ نقد کارشناسی  همچون تعبیر تحقیرآمیز «یک‌لاقبا» برای ملت و ساختار دفاعی ایران  تلاش کرده است مقایسهٔ جنگ روسیه-اوکراین با وضعیت جمهوری اسلامی ایران را زیر سوال ببرد و به تعبیر خود، فشار اقتصادی بر کشورمان را برجسته سازد.

فارغ از انگیزهٔ نهفته در پشت این‌گونه ادبیاتِ مبتنی بر تحقیر ملی، این ادعا از منظر استراتژیک، اقتصادی و نظامی دارای خطاهای بنیادین تحلیلی است که پاسخ به آن از چند زاویه ضرورت دارد:

۱. خلطِ «جنگ نیابتیِ ساختاری» با «استقلالِ راهبردی و اقتدار درون‌زا»

نویسنده در ادعای خود تلاش کرده تا اوکراین را به عنوان خاکریزِ کل غرب و آمریکا معرفی کند که در برابر یک ابرقدرت ایستاده است؛ اما حقیقتِ عریانِ میدان این است که اوکراین فاقد استقلال اراده بوده و به ارادهٔ ناتو و واشنگتن، به ابزاری سوخته در جنگ نیابتی غرب علیه مسکو تبدیل شده است. در سوی مقابل، جمهوری اسلامی ایران دقیقاً به دلیل ایستادگی بر «استقلال تمام‌عیار سیاسی و امنیتی» و امتناع از پذیرش نظم سلطه، هزینه‌های استقلال‌طلبی خود را می‌پردازد. اطلاقِ تعابیر تحقیرآمیز به کشوری که خود مولد امنیت و قدرت منطقه‌ای است، نشانگر ناآشنایی نویسنده با مفاهیم بنیادین حاکمیت ملی است.

۲. جنگ اقتصادی، آدرس غلط و تطهیرِ تروریسم اقتصادی غرب

بله؛ انکار نمی‌کنیم که اقتصاد ایران تحت فشار شدیدترین و بی‌سابقه‌ترین تحریم‌های تاریخ بشریت قرار دارد. اما ریشهٔ این فشار چیست؟ آیا ناشی از ضعف ساختاری است یا تقاصِ «نه» گفتن به هژمونی آمریکا و صهیونیسم؟ نویسنده با تقلیل دادن جنگِ ترکیبیِ همه‌جانبه علیه ایران به یک مقایسهٔ سطحی، تلاش می‌کند دشمنیِ عریانِ ایالات متحده و رژیم صهیونیستی را کم‌رنگ جلوه دهد و از سوی دیگر، پایداریِ ملتی را که دهه‌هاست در برابر این کارزار اقتصادی مقاومت کرده، با ادبیاتی توهین‌آمیز زیر سؤال ببرد. آن کس که لباسِ وابستگی بر تن دارد، تفکری است که جز تسلیم در برابر ارادهٔ دشمن راهی نمی‌شناسد و ملتِ سرافراز ایران را با این ادبیاتِ لمپنی توصیف می‌کند.

۳. افولِ اخلاق حرفه‌ای در رسانه؛ چرا توهین جایگزین استدلال شده است؟

به‌کاربردن واژگانی چون «یک‌لاقبا» در توصیفِ ساختار یا ملتی که در برابر ائتلاف عبری-غربی سین سپر کرده است، پیش از آنکه نشانگر تحلیل دقیق اقتصادی باشد، گواهی بر ورشکستگیِ منطقیِ گوینده است. هنگامی که استدلالِ علمی و داده‌های راهبردی ته می‌کشد، ادبیاتِ توهین و تحقیر جایگزین آن می‌شود تا کمبودِ عمقِ تحلیلی با جنجال‌پراکنی در شبکه‌های اجتماعی جبران گردد.

جمهوری اسلامی ایران و ملت بزرگ ایران، راه عزت، پیشرفت و مقاومت فعال را برگزیده‌اند. فشار اقتصادی واقعیت تلخی است که با تلاش شبانه‌روزی مسئولان، اتکا به اقتصاد مقاومتی و نگاه به درون و ظرفیت‌های منطقه‌ای مدیریت می‌شود؛ اما این امر به هیچ‌کس اجازه نمی‌دهد که با ادبیاتی سخیف، حماسهٔ مقاومتِ یک ملت بزرگ را به سخره بگیرد. قلم‌های مزدورِ تحریف، هرچند با واژگان توهین‌آمیز سعی در ناامیدسازی جامعه داشته باشند، در برابر صخرهٔ استوارِ ارادهٔ ملی راه به جایی نخواهند برد.