ابوالفضل سایهمهربانی، کارگردان فیلم کوتاه «دو خط موازی» حاضر در چهلوسومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، با تأکید بر ضرورت فاصله گرفتن فیلمسازان از روایتهای کلیشهای جنگ اظهار داشت: سینمای کوتاه بستری برای نمایش ایدههای خلاقانه و نگاههای متفاوت است و پرداختن به جنگ زمانی میتواند در این قالب تأثیرگذار باشد که فیلمساز از زاویهای تازه و بدیع به موضوع نگاه کند.
کارگردان فیلم کوتاه «دو خط موازی»، درباره سوابق فعالیت هنری خود اظهار داشت: فعالیت فیلمسازی را از سال ۱۳۹۹ آغاز کردم و در سال ۱۴۰۰ با نخستین فیلم خود در جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران حضور داشتم. در سال ۱۴۰۳ نیز با دومین فیلمم با عنوان «خسرو ۱۲۷» در بخش رقابتی جشنواره شرکت کردم و امسال با فیلم کوتاه «دو خط موازی» برای سومین بار در این رویداد حضور دارم.
وی درباره اهمیت جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران بیان کرد: حدود چهار تا پنج سال است که بهصورت مستمر جشنواره را دنبال میکنم و تلاش دارم بیشتر فیلمهای حاضر در آن را ببینم. این جشنواره برای فعالان سینمای کوتاه اتفاق مهمی است و علاوه بر نمایش آثار، بهنوعی گردهمایی سالانه فیلمسازان محسوب میشود؛ جایی که فیلمسازان آثار یکدیگر را تماشا میکنند، درباره فیلمها گفتوگو میکنند و ارتباطات و دوستیهای تازهای شکل میگیرد.
سایهمهربانی ادامه داد: فضای جشنواره را بسیار دوست دارم، هرچند کیفیت برگزاری آن در سالهای مختلف متفاوت بوده است. ممکن است یک دوره از نظر برخی بهتر برگزار شده باشد و دورهای دیگر به اندازه سال قبل رضایتبخش نباشد، اما جشنواره همچنان برای اهالی سینمای کوتاه اهمیت دارد و رویدادی دوستداشتنی است.
این کارگردان با اشاره به اهمیت دیده شدن آثار در جشنواره تصریح کرد: دریافت جایزه قطعاً میتواند کمک زیادی به مسیر حرفهای یک فیلمساز کند، اما به اعتقاد من مهمترین دستاورد جشنواره، دیده شدن فیلمها و فیلمسازان است. اگر فیلمسازی بتواند از این فرصت برای معرفی اثر و تواناییهای خود استفاده کند، اتفاق ارزشمندی برای او رقم خورده است.
وی درباره شکلگیری ایده فیلم کوتاه «دو خط موازی» توضیح داد: ایده اولیه فیلم در اواخر اردیبهشت امسال به ذهنم رسید. داستان درباره مواجهه دوباره دو نفر است که در گذشته رابطهای عاشقانه میان آنها وجود داشته و اکنون در شرایط جنگی با یکدیگر روبهرو میشوند. این ایده بهتدریج پرورش پیدا کرد و به فیلمنامه «دو خط موازی» تبدیل شد.
سایهمهربانی افزود: حدود یک ماه و اندی روی فیلمنامه کار کردیم و در تیرماه وارد مرحله پیشتولید شدیم. فیلمبرداری از ۲۰ تیر آغاز شد و طی چهار روز به پایان رسید. شرایط تولید بسیار فشرده بود و فشار زیادی برای آماده کردن فیلم و رساندن آن به جشنواره داشتیم، اما خوشبختانه توانستیم کار را بهموقع آماده کنیم و امسال در جشنواره حضور داشته باشیم.

این فیلمساز درباره دغدغه اصلی فیلم خود خاطرنشان کرد: «دو خط موازی» درباره اهمیت انسانهایی است که در کنار ما زندگی میکنند. اینکه باید قدر اطرافیان خود را بدانیم، بهراحتی آنها را از دست ندهیم و در روابط انسانی گذشت داشته باشیم. این موضوع در شرایط جنگی معنای عمیقتری پیدا میکند، زیرا جنگ میتواند اهمیت روابط و پیوندهای انسانی را بیش از گذشته آشکار کند.
وی درباره بخش «وطن به روایت» در چهلوسومین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران گفت: به نظرم شکلگیری این بخش اتفاق خوبی است، زیرا جشنواره فیلم کوتاه تهران در سالی که کشور جنگ را تجربه کرده، باید نگاه ویژهای به موضوع جنگ داشته باشد. البته احساس میکنم تا حدودی به این بخش کمتوجهی شده است؛ شاید به این دلیل که در بخش جنبی جشنواره قرار دارد و میتوانست با گستردگی و توجه بیشتری برگزار شود.
سایهمهربانی ادامه داد: با وجود این، اختصاص سانس نمایش، در نظر گرفتن جایزه و فراهم شدن امکان رأیگیری مردمی برای فیلمهای این بخش اتفاقات مثبتی است. آثار خوبی نیز در این بخش حضور دارند و همین که فیلمسازان میتوانند روایتهای خود از جنگ را در جشنواره به نمایش بگذارند، ارزشمند است.
این کارگردان با اشاره به ظرفیت سینمای کوتاه برای روایت جنگ اظهار داشت: اینکه موضوع جنگ تا چه اندازه در قالب فیلم کوتاه قابل پرداخت است، بیش از هر چیز به زاویه دید و نگاه فیلمساز بستگی دارد. اگر فیلمساز بتواند ایدهای متفاوت، خلاقانه و بدیع ارائه کند، سینمای کوتاه بستر بسیار مناسبی برای روایت آن خواهد بود.
وی افزود: فیلم کوتاه اساساً فضایی برای نمایش ایدهها و خلاقیتهای تازه است. در این قالب، زمان زیادی برای داستانپردازی گسترده وجود ندارد و معمولاً ایده مرکزی نقش مهمتری در شکلگیری اثر ایفا میکند. به همین دلیل، اگر قرار باشد موضوع جنگ در سینمای کوتاه مطرح شود، بهتر است فیلمساز به سراغ زاویههایی برود که کمتر دیده شدهاند.
سایهمهربانی با انتقاد از تکرار روایتهای کلیشهای جنگ تصریح کرد: بسیاری از داستانهای مرتبط با جنگ را پیش از این بارها دیده یا شنیدهایم و تکرار همان روایتها، بهویژه در سینمای کوتاه، چندان جذاب نیست. آنچه میتواند یک فیلم کوتاه با موضوع جنگ را متمایز کند، نگاه تازه فیلمساز و شیوه متفاوت او در پرداختن به این موضوع است.
این نویسنده و کارگردان در پایان خاطرنشان کرد: نسبت سینمای کوتاه با موضوع جنگ برای من بسیار جذاب است و امیدوارم فیلمسازان با تلاش و خلاقیت بیشتر، در سال آینده نیز آثار متفاوتی درباره تجربه جنگ تولید کنند؛ البته امیدوارم دیگر جنگی رخ ندهد و فیلمسازان بتوانند با فاصله گرفتن از شرایط جنگی، روایتهای تازهای از تجربههای گذشته ارائه دهند.
انتهای پیام/ 121