در همین راستا، حجتالاسلام والمسلمین سید مهدی حسینزاده، دبیرکل بنیاد قرآن و استاد اخلاق تهران در گفتگوی اختصاصی با خبرنگار «صد آنلاین» به تشریح ظرفیتها و فرصتهای شگرف سوره مبارکه نمل برای بشر قرن بیستویکم پرداخته است که مشروح این گفتگو را در ادامه میخوانید:
حجتالاسلام والمسلمین سید مهدی حسینزاده با اشاره به جایگاه ویژه سوره نمل در میان سورههای مسبحات و حوامیم و طواسین اظهار داشت:
«سوره مبارکه نمل یکی از جامعترین سورههای قرآن از حیث پیوند دادن قدرت، علم، اخلاق و سیستمهای زیستی است. اگر جهان مدرن امروز بعد از قرنها تجربه اندوزش علمی احساس خلاء معنوی و مدیریتی میکند، سوره نمل نسخهای عینی و زنده پیش پای او میگذارد؛ نسخهای که از پیوند حکمت با حاکمیت سخن میگوید.»
وی با تبیین کلیدواژههای تمدنی این سوره تصریح کرد:
«در آغاز این سوره تأکید میشود: وَإِنَّکَ لَتُلَقَّى الْقُرْآنَ مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ عَلِیمٍ. یعنی آبشخور تمام هدایتها دو صفت پیوسته حقتعالی است: حکمت و علم. هزاره سوم بدون حکمت، علمِ ویرانگر است و بدون علم، حکمتِ مجرد و انتزاعی پاسخگوی گرههای پیچیده انسان نیست.»
دبیرکل بنیاد قرآن در ادامه این گفتگو به احصای محورها و فرصتهای راهبردی این سوره پرداخت:
«داستان حضرت سلیمان (ع) و ملکه سبأ یک کلاس درس برای ساختار روابط بینالملل و سیاستورزی است. سلیمان نبی مظهر اقتدار است، اما این اقتدار متکی بر دعوت به توحید، گفتوگو، احترام به کرامت انسانی و صلحطلبی خردمندانه است. در هزارهای که قدرتهای استکباری با سلاح و تحریم ملتها را تحقیر میکنند، سوره نمل نشان میدهد حاکم موحد حتی با دشمن بالقوه خود بر مبنای برهان، شفافیت و دعوت عادلانه تعامل میکند و پایان این فرایند، ایمان آگاهانه و استقلال ملتهاست، نه استعمار و بردگی.»
استاد اخلاق تهران با اشاره به توجه ویژه قرآن به اجزای طبیعت در این سوره افزود:
«نامگذاری این سوره به “نمل” (مورچه) حامل رمزی عظیم است. مکالمه مورچگان در مواجهه با سپاه سلیمان، دو اصل بزرگ هزاره سوم را یادآوری میکند:
نخست مدیریت بحران و نوعدوستی جمعی (آنجا که مورچه به جامعه هشدار میدهد برای حفظ جان وارد لانهها شوید) و دوم شنیدن صدای ضعیفترین حلقههای جامعه.
حضرت سلیمان صدای مورچه را میشنود و شکر الهی را به جای میآورد. این درسی برای ساختار قدرت است: هیچ حاکمیت موفقی بدون شنیدن صدای طبقات آسیبپذیر و ریزترین حلقههای جامعه پایدار نخواهد ماند. علاوه بر این، هدهد به عنوان یک عنصر اطلاعاتی دقیق، نقش گردش آزاد و مسئولانه اطلاعات در تصمیمگیریهای کلان را به تصویر میکشد.»
دبیرکل بنیاد قرآن در بخش دیگری از این گفتگو به فراز انتقال تخت بلقیس اشاره کرد و گفت:
«قرآن در ماجرای الَّذِی عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْکِتَابِ مسئله طیالارض و فشردهسازی زمان و مکان را مطرح میکند. بشر امروز با اینترنت کوانتومی و هوش مصنوعی به دنبال غلبه بر محدودیتهای زمانی و مکانی است. سوره نمل اثبات میکند که بالاترین سطوح علم و دخل و تصرف در جهان مادی، از مجرای “کتاب و اتصال به علم غیب” میگذرد. این یعنی علم سکولار تنها پوسته جهان را لمس میکند، اما علم توحیدی توان گشودن افقهای غیرممکن را داراست.»
حجتالاسلام حسینزاده با تشریح بخش مربوط به قوم ثمود و تِسْعَةُ رَهْطٍ یُفْسِدُونَ فِی الْأَرْضِ تأکید کرد:
«یکی از دردهای مشترک نهادهای بینالمللی و کشورها در عصر حاضر، فسادهای سازمانیافته توسط کانونهای ثروت و قدرت پنهان است. تعبیر قرآن از “۹ گروه فسادانگیز که هرگز اصلاحپذیر نبودند و توطئه شبانه میکردند” الگویی دقیق از مافیاهای اقتصادی و رسانهای مدرن است. سوره نمل هشدار میدهد که غفلت از شفافیت و مسامحه با مفسدان سازمانیافته، تمدنها را در آستانه هلاکت قرار میدهد.»
دبیرکل بنیاد قرآن در جمعبندی بیانات خود به خبرنگار «صد آنلاین» گفت:
«شاهبیت سوره نمل در جمله درخشان سلیمان نبی متجلی است: هَذَا مِنْ فَضْلِ رَبِّی لِیَبْلُوَنِی أَأَشْکُرُ أَمْ أَکْفُرُ. در هزاره سوم که علم و ابزار دستاوردهای شگرفی ساختهاند، بزرگترین آفت انسان، “غرور تکنولوژیک و قارونزدگی مدرن” است. سوره نمل به مدیران، نخبگان و آحاد جامعه یادآوری میکند که قدرت، فناوری و ثروت، فرصتی برای آزمون مسئولیتپذیری اخلاقی و شکرگزاری عملی در مسیر عدالت است؛ در غیر این صورت، تمدنها با دست خود اسباب سقوطشان را فراهم میسازند.»
وی در پایان خاطرنشان کرد:
«بنیاد قرآن در پی آن است تا با بازخوانی کاربردی و تمدنی سورههای مبارکه قرآن، الگوهای ملموسی برای حکمرانی، تربیت نسلی و الگوی پیشرفت اسلامیـایرانی در اختیار متفکران و عموم جامعه قرار دهد و سوره نمل یکی از بارزترین شاهکلیدهای این رویکرد تحولی است.»