به گزارش خبرنگار شهری صد آنلاین، در حالی که کلانشهری چون تهران و نهادهای خدماتی و مالی وابسته به آن نیازمند تصمیمگیریهای کارشناسی، انضباط مالی دقیق و ثبات مدیریتی هستند، رویکرد برخی مدیران منتسب به شهرداری تهران شائبههای جدی را ایجاد کرده است. نگاهی به سابقه «آقای الفتپور» در دوران تصدی در شهرداری منطقه ۱۵، ابعاد نگرانکنندهای از مدیریت مبتنی بر حاشیه را نمایان میکند؛ مدیریتی که بیشتر از آنکه برپایه الگوهای علمی و کارشناسی باشد، بر محور اقدامات هیجانی و رفتارهای موسوم به «بلاگری» استوار بوده است.
۱. وقتی نمایش جایگزین کارشناسی میشود
گزارشها و انتقادات مردمی حاکی از آن است که مسئولیتهای بیموقع، برخوردهای نامناسب در ملاقاتهای عمومی و تصمیمات هیجانی، میراث تلخی است که در اذهان شهروندان منطقه ۱۵ باقی مانده است. هرچند نقد این رویکرد به معنای نادیده گرفتن زحمات بدنه کارشناسی و کارکنان زحمتکش و خود وی در شهرداری نیست، اما باید پرسید: آیا نهادهای خدماتی و مالی عظیمی که با سفره مردم و منابع عمومی سر و کار دارند، آزمایشگاه مناسبی برای تکرار این دست رفتارهای واکنشی و نمایشی است؟
۲. هشدار به مدیران جوان؛ مراقب پیمانکاران کهنهکار باشید
اینگونه اقدامات هیجانی در مدیریت شهری، زمانی رخ میدهد که فرآیندهای روزانه و الگوهای تخصصی کارشناسی به حاشیه رانده شوند. به مدیران جوانی که سکان هدایت سازمانها و مجموعههای بزرگ مالی و خدماتی را به دست میگیرند، باید صراحتاً هشدار داد که سازمانهای کلان را نباید با شبکههای اجتماعی و فعالیتهای بلاگری اشتباه گرفت.
تجربه تلخ گذشته نشان میدهد که غفلت از نظارت دقیق، میدان دادن به پیمانکاران قدیمی و عدم شفافیت در قراردادها، بزرگترین پاشنه آشیل مدیران تازه است. وقت آن رسیده است که به جای تمرکز بر حواشی و اقدامات شعارگونه، اصولی همچون شفافیت مالی، تعهد به حقوق شهروندی و بهرهگیری از خرد جمعی کارشناسان در دستور کار قرار گیرد.
اشتباهات مشخص مدیریتی در این ابعاد، دیگر قابل کتمان نبوده و افکار عمومی و ناظران رسانهای با دقت این انتصابات را رصد میکنند.