به گزارش صد آنلاین، بیماری کبد چرب زمانی رخ میدهد که مقادیر غیرطبیعی چربی به سلولهای کبد راه پیدا میکنند. داشتن این سلولهای چرب میتواند منجر به التهاب در کبد شود. این التهاب به بافت اطراف کبد آسیب میرساند.
هنگامی که کبد چرب با التهاب همراه میشود، با عنوان «استئاتوهپاتیت مرتبط با اختلال متابولیک» (MASH) شناخته میشود که بیماری شدیدتری است. این مرحله بیماری میتواند به سیروز کبدی بینجامد که با تجمع بافت فیبری در کبد همراه است و سیروز کبدی خطر ابتلا به سرطان کبد را افزایش میدهد.
یک- کبد چرب ساده (استئاتوز): چربی اضافی در سلولهای کبد تجمع مییابد. در این مرحله، معمولاً هیچ آسیب بافتی دائمی وجود ندارد.
دو- التهاب کبد (MASH): در برخی افراد، چربی باعث استرس سلولی و التهاب میشود. این مرحله، استئاتوهپاتیت مرتبط با اختلال عملکرد متابولیک (MASH) نامیده میشود که قبلاً با نام NASH شناخته میشد.
سه- - ایجاد اسکار یا بافت جوشگاهی در کبد (فیبروز کبدی ): التهاب مداوم، کبد را مجبور به ایجاد بافت اسکار یا جوشگاهی برای التیام خود میکند. سلولهای کبدی سالم و کارآمد به تدریج با بافت اسکار سفت جایگزین میشوند.
چهار- سیروز کبدی: تجمع شدید و برگشتناپذیر بافت جوشگاهی ساختار کبد را مختل کرده و عملکرد آن را مختل میکند. سیروز عامل اصلی سرطان کبد است، زیرا آسیب و بازسازی مداوم سلولی به طور چشمگیری خطر جهشهای سرطانی را افزایش میدهد.
توجه داشته باشید که عوامل خطر کلیدی در حالی که میلیونها نفر به بیماری کبد چرب مبتلا هستند، تنها تعداد کمی از آنها به سرطان مبتلا میشوند. در صورت وجود عوامل زمینهساز زیر خطر پیشرفت بیماری کبد چرب به سوی سیروز کبدی و در نهایت سرطان کبد به طور قابل توجهی افزایش مییابد:
- چاقی یا سندرم متابولیک
- دیابت نوع ۲
- فشار خون بالا یا سطح کلسترول غیرطبیعی
- سن پایین شروع بیماری کبد چرب
- مصرف همزمان الکل یا عفونتهای هپاتیت ویروسی./همشهری آنلاین