سردبیر صد آنلاین: بازیِ «توافق» زیرِ سایه‌یِ «بمب»؛ وقتی شرفِ ایرانی بر دیپلماسیِ التماسی پیشی می‌گیرد!

دوباره همان سناریویِ تکراری و پر از خسارت؛ در حالی که مُرکبِ توافقِ پاکستان هنوز خشک نشده بود، صدایِ انفجارِ بمب‌های آمریکایی در آسمانِ وطن، پرده از یک حقیقتِ تلخ برداشت: «دیپلماسیِ التماسی، تنها چراغِ سبز برای تجاوزِ دشمن است.»

آقایانِ مسئول در دستگاهِ دیپلماسی! تا کی می‌خواهید پشتِ میزهایِ مخملیِ مذاکره، «نمادِ شیطان» را به بازیِ برد-برد دعوت کنید، در حالی که او در میدانِ عمل، «جنگِ باخت-باخت» را به ما تحمیل می‌کند؟ توافقِ پاکستان قرار بود امنیت‌آفرین باشد، اما گویی تنها اثرِ آن، خوابِ غفلتِ استراتژیک بود تا دشمن، با خیالِ راحت‌تر، سنگرهایِ ما را هدف قرار دهد.

امروز، در این لحظاتِ تاریخی، بیش از هر زمانِ دیگری تضادی آشکار میانِ «اتاق‌هایِ مذاکره» و «خطِ مقدمِ وطن‌پرستی» دیده می‌شود. در حالی که عده‌ای در پیِ تنش‌زدایی با «شیطانِ بزرگ» هستند، شجاعتِ دینی و غیرتِ ملیِ فرزندانِ این سرزمین، در پهنه‌یِ مرزها معنایِ دیگری پیدا کرده است. برایِ ما، این وطن‌پرستیِ ناب، بالاتر از هر توافقِ کاغذی و هر دستِ چدنی است که در لفافه‌یِ مخملِ دیپلماسی به سویِ ما دراز شده است.

آیا وقتِ آن نرسیده که پرونده‌یِ خوش‌خیالی‌هایِ دیپلماتیک را ببندیم؟ آیا شجاعتِ دینیِ ما اجازه می‌دهد که نمادِ شیطان، همچنان در منطقه جولان دهد و ما نظاره‌گر باشیم؟ پاسخِ ما در «صد آنلاین» روشن است: امنیت، هدیه‌یِ مذاکره نیست؛ دستاوردِ شجاعانی است که شرفِ ایرانی را بر میزِ سازش نمی‌فروشند.

وقتِ آن است که سیاست‌مدارانِ سازش‌کار بدانند؛ صبرِ ملتِ ایران، پایان‌پذیر است. ما نه به دنبالِ جنگیم و نه به دنبالِ توافق با دزدِ خانه؛ ما به دنبالِ «اقتدارِ بی‌تزلزل» هستیم که تنها با اخراجِ نمادِ شیطان از منطقه میسر می‌شود.