حضرت رقیه(س)؛ بررسی مستند شواهد تاریخی و پاسخ به شبهات

به گزارش صد آنلاین ،حجت‌الاسلام مصطفی محسنی، کارشناس و پژوهشگر تاریخ اسلام، به مناسبت سالروز شهادت حضرت رقیه(سلام‌الله‌علیها)، به شبهات مطرح‌شده درباره وجود تاریخی این بانوی بزرگوار پاسخ داد.

وی با اشاره به اینکه برخی منتقدان، نام نبردن شیخ مفید از حضرت رقیه(س) در کتاب «الإرشاد» را دلیل بر نبود چنین شخصیتی می‌دانند، اظهار کرد: هرچند شیخ مفید از بزرگ‌ترین علمای شیعه و کتاب «الإرشاد» از معتبرترین منابع تاریخی است، اما ذکر نشدن نام یک شخصیت در یک اثر، به معنای انکار وجود تاریخی او نیست.

محسنی افزود: نمونه‌ای از این مسئله، نام نبردن از حکیمه خاتون، دختر امام جواد(ع)، در همین کتاب است؛ در حالی که شیخ مفید در آثار دیگر خود از ایشان یاد کرده است. این موضوع نشان می‌دهد که ممکن است برخی نام‌ها در یک اثر ذکر نشده باشند، بدون آنکه اصل وجود آن شخصیت مورد تردید باشد.

این پژوهشگر تاریخ اسلام با اشاره به منابع تاریخی پیش از شیخ مفید گفت: کتاب‌هایی مانند «تاریخ اهل‌بیت»، «هدایة الکبری» و «منتخب‌الانوار» که حدود یک قرن پیش از «الإرشاد» تألیف شده‌اند، تعداد دختران امام حسین(ع) را سه نفر ذکر کرده‌اند؛ بنابراین، افزون بر حضرت سکینه(س) و حضرت فاطمه بنت‌الحسین(س)، دست‌کم یک دختر دیگر نیز برای امام حسین(ع) معرفی شده است.

وی ادامه داد: در برخی منابع پس از شیخ مفید نیز چهار دختر برای امام حسین(ع) نام برده شده‌اند و افزون بر آن، مورخانی مانند ابومخنف، شیخ مفید و دینوری در آثار خود از تعبیر «بنات» استفاده کرده‌اند که نشان‌دهنده بیش از دو دختر برای امام حسین(ع) است.

محسنی با اشاره به جایگاه علم انساب در بررسی مسائل تاریخی تصریح کرد: ابن‌فندق، از برجسته‌ترین علمای علم انساب، در کتاب «لباب الأنساب» به صراحت چهار دختر برای امام حسین(ع) معرفی می‌کند؛ فاطمه، سکینه، زینب و حضرت رقیه(سلام‌الله‌علیها).

وی تأکید کرد: در مسائل مربوط به نسب‌شناسی باید به متخصصان این حوزه مراجعه کرد و تصریح ابن‌فندق به نام حضرت رقیه(س)، در کنار دیگر منابع تاریخی، از شواهد مهم بر وجود تاریخی این بانوی خردسال است.

این پژوهشگر تاریخ اسلام در پایان خاطرنشان کرد: مجموعه شواهد موجود در منابع تاریخی و آثار علمای انساب، وجود حضرت رقیه(سلام‌الله‌علیها) را تأیید می‌کند و نشان می‌دهد تردیدهای مطرح‌شده در این باره، با مستندات تاریخی قابل پاسخ است.