چهارشنبه ۳۱ تير ۱۴۰۵
0 پسندیدم
کنایه سنگین بیرانوند به مهدویکیا: آقای اسطوره، چرا از دیدار با ملیپوشان هراس داری؟
بازدید:۱۱۷۰
صد آنلاین | در روزهایی که تیم ملی فوتبال ایران بیش از هر زمان دیگری به همدلی و حمایتِ تمامقد سرمایههای خود نیاز دارد، برخی رفتارها از سوی پیشکسوتان، پرسشهای جدی را در اذهان عمومی و بدنه هواداری ایجاد کرده است. اظهارات اخیر علیرضا بیرانوند، دروازهبان ملیپوش کشورمان، پرده از واقعیتی تلخ برمیدارد: شکافی که گویی بیش از آنکه فنی باشد، ریشه در «مصلحتاندیشیهای شخصی» دارد.به گزارش سرویس ورزشی صد آنلاین، علیرضا بیرانوند در انتقادی صریح، به غیبتِ معنادار مهدی مهدویکیا در جمع ملیپوشان پرداخته است. بیرانوند با اشاره به حضور مهدویکیا در مکزیک برای افتتاحیه جامجهانی و ثبت عکس یادگاری با رئیس فیفا، این پرسش کلیدی را مطرح میکند: «آقای مهدویکیا، از چه چیزی هراس داشتی که به هتل محل استقرار تیم ملی نیامدی؟»
این نقد، فراتر از یک گلهگذاری ساده، بازتابدهنده دغدغه نسلی از بازیکنان است که حضور «بزرگترها» را نه فقط یک ژست نمادین، بلکه تزریقکنندهی روحیه و اعتمادبهنفس میدانند. وقتی چهرهای در تراز مهدی مهدویکیا، حضوری پررنگ در مجامع بینالمللی دارد، اما در نزدیکترین نقطه به تیم ملی، از مواجهه مستقیم با بازیکنان پرهیز میکند، نمیتوان نامی جز «ترس از هزینههای اجتماعی» بر آن گذاشت.
به نظر میرسد اسطورههای فوتبال ایران که سالها با حمایت بیدریغ مردم به قلههای افتخار رسیدهاند، امروز در دوراهی دشواری گرفتار شدهاند. آنها از یک سو نگران «برند شخصی» خود در فضای دوقطبیشده مجازی هستند و از سوی دیگر، پیوندی ناگسستنی با پیراهن ملی دارند. اما تجربه نشان داده است که سکوتِ مصلحتی و یا پرهیز از حضور در کنار تیم ملی در شرایط حساس، نتیجهای جز «فاصلهگیری از بدنه اصلی هواداران» ندارد.
حضور در کنار رئیس فیفا، شاید برای رزومه بینالمللی یک پیشکسوت «پرستیژ» به همراه داشته باشد، اما این «عکسهای لاکچری»، جای خالی حمایت عملی از سربازان وطن در میدان نبرد را پر نمیکند. بازیکنان تیم ملی در چنین شرایطی، بیش از هر چیز تشنهی حضور و گوشدادن به تجربهی بزرگانی هستند که خود طعم این فشارها را چشیدهاند.
آقای مهدویکیا! «اسطوره» بودن تنها به افتخارات گذشته نیست؛ اسطوره کسی است که در روزهای سخت، پشتِ پیراهن ملی و وارثان آن بایستد. ترس از فضای مجازی یا فشارهای زودگذر، نباید به قیمت پشتکردن به تیمی باشد که چشمامید یک ملت به آن دوخته شده است. فوتبال ایران بیش از عکسهای یادگاری در کنفرانسهای بینالمللی، به «قلبهای تپنده»ای نیاز دارد که در اتاقهای هتل تیم ملی، برای موفقیت این پرچم بتپد.
0 پسندیدم