سخنچینی از جمله آسیبهای اخلاقی و اجتماعی است که در ظاهر کوچک به نظر میرسد، اما میتواند بنیان روابط انسانی و اعتماد اجتماعی را به شدت متزلزل کند. در همین زمینه با حجتالاسلام والمسلمین سید مهدی حسینزاده، استاد اخلاق و دبیرکل بنیاد قرآن، درباره ابعاد دینی و اجتماعی این رفتار گفتوگو کردهایم.
صد آنلاین: در آموزههای دینی، سخنچینی چه جایگاهی دارد؟
حجتالاسلام حسینزاده: در متون اسلامی، سخنچینی یا «نمیمه» از گناهان بزرگ اخلاقی دانسته شده است؛ زیرا مستقیماً به تخریب روابط میان انسانها منجر میشود. قرآن کریم بهصراحت نسبت به این رفتار هشدار داده است. در سوره «قلم» آیه ۱۱ آمده است:
«هَمّازٍ مَشّاءٍ بِنَميمٍ»؛ یعنی کسی که عیبجویی میکند و برای سخنچینی میان مردم رفتوآمد دارد. این آیه نشان میدهد که سخنچینی تنها یک خطای فردی نیست، بلکه رفتاری مخرب در ساختار اجتماعی محسوب میشود.
صد آنلاین: در احادیث اسلامی چه توصیههایی در این زمینه وجود دارد؟
حجتالاسلام حسینزاده: در روایات نیز بهشدت از این رفتار نهی شده است. پیامبر اکرم(ص) میفرمایند:
«لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ نَمَّامٌ»؛ یعنی سخنچین وارد بهشت نمیشود.
همچنین در روایتی دیگر آمده است که سخنچینی از عواملی است که باعث ایجاد دشمنی میان مردم میشود. در واقع، اسلام بهدنبال حفظ آرامش روانی و اعتماد میان افراد جامعه است و هر رفتاری که این پیوند را تخریب کند، مورد نکوهش قرار گرفته است.
صد آنلاین: از منظر اجتماعی، سخنچینی چه پیامدهایی برای جامعه دارد؟
حجتالاسلام حسینزاده: سخنچینی در سطح فردی ممکن است تنها یک نقلقول یا انتقال سخن به نظر برسد، اما در سطح اجتماعی آثار عمیقی دارد. این رفتار باعث ایجاد سوءظن، اختلاف، کینه و از بین رفتن اعتماد میان افراد میشود. وقتی اعتماد در جامعه تضعیف شود، همکاری و همدلی نیز کاهش مییابد و این مسئله میتواند حتی بر سلامت روانی جامعه تأثیر بگذارد.
در محیطهای کاری، خانوادگی و اجتماعی، بسیاری از اختلافها از همین نقلقولهای نادرست یا انتقال سخنان بدون دقت آغاز میشود. به همین دلیل در اخلاق اسلامی تأکید شده که انسان پیش از نقل هر سخنی، از صحت آن و همچنین از ضرورت بیان آن اطمینان حاصل کند.
صد آنلاین: چه راهکارهایی برای پیشگیری از این آسیب اخلاقی وجود دارد؟
حجتالاسلام حسینزاده: نخستین گام، تقویت تقوای زبانی است. انسان باید بداند که زبان از مهمترین ابزارهای اخلاقی و اجتماعی است و کنترل آن نشانه بلوغ اخلاقی است. قرآن کریم در آیه ششم سوره حجرات میفرماید:
«يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ جَاءَكُمْ فَاسِقٌ بِنَبَإٍ فَتَبَيَّنُوا»؛ یعنی اگر خبری به شما رسید، درباره آن تحقیق کنید. این اصل، پایه مهمی برای جلوگیری از انتشار سخنان نادرست و ایجاد اختلاف است.
از سوی دیگر، باید فرهنگ گفتوگوی مستقیم و صادقانه در جامعه تقویت شود. اگر فردی مسئله یا سوءتفاهمی دارد، بهتر است آن را با طرف مقابل در میان بگذارد، نه اینکه از طریق دیگران منتقل کند. این رویکرد، هم از بروز سوءبرداشت جلوگیری میکند و هم اعتماد میان افراد را حفظ میکند.
صد آنلاین: جمعبندی شما در این باره چیست؟
حجتالاسلام حسینزاده: سخنچینی در نگاه دین تنها یک گناه زبانی نیست، بلکه رفتاری است که میتواند آرامش خانوادهها و سلامت اجتماعی را تهدید کند. جامعهای که در آن افراد مراقب سخنان خود باشند و از انتقال شایعات و سخنان اختلافبرانگیز پرهیز کنند، جامعهای سالمتر، آرامتر و اخلاقیتر خواهد بود. حفظ حرمت دیگران و مراقبت از زبان، از مهمترین آموزههایی است که دین برای سلامت فرد و جامعه بر آن تأکید کرده است.