تله‌ی بشکه‌های نفت؛ چرا پارادوکس «تهدید-عقب‌نشینی» ترامپ را فلج کرده است؟

در شطرنج سیاسی فعلی میان تهران و واشنگتن، دونالد ترامپ در وضعیتی قرار گرفته که در علوم سیاسی از آن به عنوان «بن‌بست استراتژیک» یاد می‌شود.

تحلیل رفتار اخیر وی نشان می‌دهد که کاخ سفید میان دو لبه یک قیچی گیر افتاده است: از سویی اعتبار سیاسی ترامپ به «تهدید» گره خورده و از سوی دیگر، واقعیت‌های بازار انرژی، هرگونه اقدام نظامی را به یک خودزنی اقتصادی تبدیل کرده است.

عبور قیمت نفت از مرز ۱۱۰ دلار، پیامی واضح به اتاق جنگ آمریکا بود. ترامپ به خوبی می‌داند که جهش قیمت سوخت در آستانه تحولات داخلی آمریکا، به معنای ریزش پایگاه رای اوست.

در واقع، هر دلاری که به قیمت نفت افزوده می‌شود، یک گام از توان مانور نظامی آمریکا کاسته می‌شود. ایران با هوشمندی، «هزینه تهدید» را برای یانکی‌ها به شدت بالا برده است.

 ترامپ در مخمصه‌ای گرفتار شده که نه می‌تواند از ژست ابرقدرتی عقب بنشیند و نه جرأت دارد ماشه‌ای را بچکاند که نتیجه آن، نفت ۲۰۰ دلاری و فروپاشی اقتصاد غرب باشد. این «عصبانیت از ایستادگی ایران»، نشانه شکست دکترین فشاری است که حالا لوله تفنگش به سمت خودِ ضارب چرخیده است.