به گزارش صد آنلاین ، نوع ظرفی که برای پخت و پز انتخاب میکنیم، تأثیر مستقیمی بر سلامت ما دارد. تنوع ظروف، میزان مقاومت آنها در برابر حرارت و واکنش با مواد غذایی مختلف، نقش بسیار مهمی در کیفیت طبخ غذا و حفظ سلامتی افراد ایفا میکند.
غذاها در تماس با ظروف گوناگون، طعم و حالتهای متفاوتی پیدا میکنند. برخی مواد غذایی که طعم ترش و خاصیت اسیدی دارند، هنگامی که در ظروف مسی یا پلاستیکی ریخته میشوند، با ترکیبات این ظروف واکنشهای نامناسب و مضری بروز میدهند که برای سلامتی مضر است.
ظروف پلاستیکی و یکبار مصرف نیز از جمله حساسترین ظروف از نظر ایجاد بیماری محسوب میشوند؛ به طوری که ریختن غذای داغ در این ظروف میتواند فرد را در معرض خطر ابتلا به سرطان قرار دهد.
در دنیای امروز که دغدغههای سلامتی و مدیریت هزینهها همواره در کنار یکدیگر مطرح هستند، انتخاب ظروف مناسب برای پخت و پز به یکی از پرسشهای اساسی خانوادهها تبدیل شده است.
با توجه به تنوع گسترده محصولات موجود در بازار و نوسانات قیمتی، بسیاری از مصرفکنندگان در انتخاب بهترین گزینه دچار سردرگمی میشوند. به همین دلیل، با یکی از کارشناسان حوزه سلامت و تغذیه گفتگویی انجام شده تا راهنمایی جامع در خصوص انتخاب ظروف پخت و پز ارائه دهد.
زهرا سرباز حسینی، متخصص طب سنتی، با تأکید بر اهمیت آگاهی مصرفکنندگان، به تشریح جزئیات ۹ نوع ظرف رایج در آشپزخانههای ایرانی پرداخته است.
این متخصص طب سنتی اظهار کرد: ظروف استیل ضد زنگ به دلیل مقاومت بالایی که در برابر خراش، زنگزدگی و واکنش با مواد غذایی دارند، گزینهای مناسب برای سرخ کردن و جوشاندن به شمار میروند. شستشوی آسان از دیگر مزایای این ظروف است. با این حال، پخش ناهمگون گرما و احتمال چسبیدن غذا در صورت عدم استفاده از روغن کافی، از نقاط ضعف آنها محسوب میشود. توصیه میشود از نگهداری طولانیمدت غذاهای اسیدی یا ربدار در این ظروف پرهیز شود.
سرباز حسینی با اشاره به ظروف چدن گفت: این ظروف برای پختهای طولانیمدت مانند انواع خورشها ایدهآل هستند. ظروف چدن گرما را به خوبی در خود نگه میدارند، اما دیر گرم میشوند. دوام بالای آنها قابل توجه است، اما امکان واکنش با غذاهای اسیدی در این ظروف وجود دارد.
وی در مورد ظروف چدن لعابدار افزود: این ظروف مشابه چدن هستند و برای پخت خورشها مناسب میباشند، با این تفاوت که مشکل واکنش با غذاهای اسیدی را ندارند. اما وزن بیشتر، قیمت بالاتر و احتمال آسیب دیدن لایه لعاب از معایب آنها به شمار میرود.
این متخصص طب سنتی خاطرنشان کرد: ظروف آلومینیومی به سرعت گرم میشوند و برای پختهای سریع مناسب هستند. اما این ظروف خراشپذیر بوده و در صورت آسیب دیدن پوشش داخلی، به ویژه در معرض حرارت بالا، میتوانند برای سلامتی مضر باشند.
سرباز حسینی در مورد ظروف تفلون متذکر شد: قابلیت پخت بدون روغن و نچسب بودن، این ظروف را برای تهیه غذاهای کمروغن محبوب ساخته است. اما این ظروف در برابر حرارت بالا بسیار آسیبپذیر هستند و لایه تفلون آنها به سرعت خراشیده و از بین میرود که میتواند سلامت افراد را به خطر اندازد. تأکید میشود که تا حد امکان از بازسازی (تعمیر) این ظروف خودداری شود.
متخصص طب سنتی با اشاره به ظروف سرامیک و گرانیت افزود: این ظروف برای پخت غذاهای کمروغن مناسب هستند، تمیز کردن آسانی دارند و از ایمنی بالایی برخوردارند. نقطه ضعف آنها وزن زیاد، دیر گرم شدن و قیمت بالایشان است.
سرباز حسینی در مورد ظروف مسی بیان کرد: این ظروف رسانایی گرمایی بسیار بالایی دارند و برای پخت غذاهای خاص مانند مربا به کار میروند. سنگینی وزن، قیمت بالا، نگهداری دشوار و آسیبپذیری لایه داخلی (قلع) که در صورت خرابی بسیار مضر است، از معایب این دسته محسوب میشود.
وی در مورد ظروف شیشهای تصریح کرد: این ظروف کاملاً غیرواکنشی و ایمن هستند. امکان مشاهده روند پخت و قابلیت استفاده در مایکروویو از مزایای آنهاست. اما در پخش یکنواخت گرما ضعیف عمل میکنند و احتمال شکستن نیز وجود دارد.
به گفته سرباز حسینی، ظروف سنگی طبیعی هستند و گرما را برای پخت آهسته و طولانی حفظ میکنند، اما تمیز کردن دشوار، قیمت بالا و وزن زیاد از معایب آنها به شمار میرود.
این متخصص طب سنتی در پایان تأکید کرد: بر اساس مطالعات طب روز و آموزههای طب سنتی، ظروف شیشهای یا پیرکس به عنوان بهترین و ایمنترین گزینه معرفی میشوند. با این حال، وی تصریح کرد که با توجه به توانایی مالی و نیازهای روزمره هر فرد، میتوان از سایر ظروف ایمن نیز استفاده کرد. انتخاب نهایی باید با در نظر گرفتن اولویتهای شخصی و رعایت نکات ایمنی صورت گیرد./فارس