به گزارش صد آنلاین ، رویترز در گزارشی به قلم کلاید راسل، ستوننویس این خبرگزاری نوشته است، از زمانیکه آمریکا و اسرائیل علیه ایران حمله کردند، یک باور ثابت در بازارهای جهانی نفت حاکم بوده است که بسته شدن عملی تنگه هرمز کوتاهمدت و در نتیجه، اختلال در عرضه نفت خام و فرآوردههای نفتی نیز موقتی خواهد بود.
این انتظار همواره در قیمتگذاری معاملات آتی نفت خام خود را نشان داده است؛ این قیمتها از زمان شروع درگیری در ۲۸ فوریه به شدت افزایش یافتهاند.
به عبارت دیگر، بازار کاغذی نفت خام از زمان شروع بمبارانها، به انبوه پستهای دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در شبکههای اجتماعی باور پیدا کرده است که درگیری کوتاه خواهد بود و به پذیرش شرایط صلح آمریکا از سوی ایران منجر میشود اما مشکل اینجاست که واقعیت میدانی با ادعاهای شبکههای اجتماعی همخوانی ندارد و هرچه تنگه هرمز بستهتر بماند، بحران انرژی شدیدتر خواهد شد، به ویژه در آسیا.
راسل در ادامه توضیح داده است، قیمت معاملات آتی نفت برنت در ۱۷ آوریل ۹.۱ درصد کاهش یافت و به دنبال پست ترامپ مبنی بر باز بودن کامل تنگه هرمز، در سطح ۹۰.۳۸ دلار در هر بشکه بسته شد اما این قیمت در اوایل معاملات روز دوشنبه زمانیکه مشخص شد که آبراه همچنان بسته است، در آسیا ۶.۹ درصد جهش کرد و به ۹۶.۵۹ دلار رسید.
آخرین موج خوشبینی نسبت به بازگشایی تنگه هرمز پس از پست دونالد ترامپ در شبکههای اجتماعی در ۱۷ آوریل آغاز شد، مبنی بر اینکه این آبراه که پیش از جنگ تا ۲۰ درصد از عرضه نفت خام و فرآوردههای نفتی جهان را حمل میکرد، «به طور کامل باز و برای تردد کامل آماده است».
اما این خوشبینی کوتاهمدت بود زیرا سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران با توجه به تصمیم ترامپ برای حفظ محاصره دریایی آمریکا بر بنادر ایران، اقدام به بسته نگه داشتن تنگه کرد.
چندین سوال وجود دارد که بازار باید در مورد وضعیت فعلی بپرسد:
آیا این به آن معناست که تنگه هرمز اکنون عملا توسط آمریکا بسته میشود؟
آیا اگر ترامپ محاصره بنادر ایران را پایان دهد، تنگه بازگشایی خواهد شد؟
آیا میان طرفین درگیر اعتماد کافی برای پذیرش این اصل وجود دارد که تنگه باید به روی همه باز باشد؟
اگرچه اینها موضوعاتی قابل بحث هستند، تنها واقعیتی که واقعا اهمیت دارد این است که تنگه باز نیست و خطر حمله احتمالا وضعیت را برای صدها شناوری که در دو سوی این آبراه حیاتی منتظرند، به همین منوال حفظ خواهد کرد.
در همین حال، زنجیرههای تامین نفت خام و فرآوردههای نفتی به ویژه در آسیا که پیش از جنگ علیه ایران، مقصد حدود ۸۰ درصد از کل محمولههای عبوری از تنگه هرمز بود، با فشار بیشتری مواجه میشوند.
درحالیکه معاملات آتی نفت خام بیشتر بر اساس جریان اخبار روزانه و خوشبینی زمینهای مبنی بر کوتاهمدت بودن درگیری انجام میشود، نفت فیزیکی و فرآوردههای نفتی وضعیت وخیمتری را از نظر عرضه در کوتاهمدت منعکس میکنند.
قیمت فرآوردههای نفتی در قطب تجاری آسیا یعنی سنگاپور همچنان در سطوح بیسابقهای باقی مانده است، بهطوریکه قیمت نفت سوخت جت در ۱۷ آوریل به ۲۰۴.۱۳ دلار در هر بشکه رسید که بیش از دو برابر قیمت ۹۳.۴۵ دلاری در ۲۷ فوریه، یک روز پیش از شروع جنگ، است.
گازوئیل که ماده اولیه دیزل محسوب میشود، در ۱۷ آوریل با قیمت ۱۴۵.۲۷ دلار در هر بشکه بسته شد که از زمان شروع درگیری ۵۹ درصد افزایش داشته، هرچند نسبت به رکورد ۱۹۹.۸۹ دلاری ثبتشده در ۳۰ مارس کاهش یافته است.
در ادامه این گزارش آمده است، مشکل آسیا این است که احتمالا بدترین بخش بحران عرضه هنوز در پیش است، زیرا محمولههای نفت خام وارد شده به منطقه به شدت کاهش یافته است.
بر اساس دادههای گردآوریشده توسط تحلیلگران کالایی کپلر، واردات نفت خام دریایی آسیا در آوریل ۲۰.۶۲ میلیون بشکه در روز برآورد میشود که نسبت به ۲۲.۳۶ میلیون بشکه در روز در مارس کاهش یافته است.
با این حال، هر دو ماه مارس و آوریل بسیار پایینتر از میانگین ۲۶.۷۶ میلیون بشکه در روز در سه ماهه پیش از حملات به ایران هستند.
این وضعیت به ویژه برای کشورهایی که مراکز عمده پالایش و صادرکننده سوخت به منطقه هستند، نگرانکننده است.
واردات نفت خام سنگاپور در آوریل ۳۸۸ هزار بشکه در روز پیشبینی میشود که نسبت به ۷۱۵ هزار بشکه در روز در مارس و ۹۸۰ هزار بشکه در روز در ژانویه کاهش یافته است.
واردات نفت خام کره جنوبی در آوریل ۱.۶۸ میلیون بشکه در روز برآورد میشود که نسبت به ۲.۲۴ میلیون بشکه در روز در مارس و ۲.۷۴ میلیون بشکه در روز در ژانویه کاهش یافته است.
انتظار میرود، واردات ژاپن در آوریل ۹۲۱ هزار بشکه در روز باشد که نسبت به ۱.۶۳ میلیون بشکه در روز در مارس و ۲.۱۶ میلیون بشکه در روز در ژانویه کاهش یافته است.
تنها هند است که برخلاف این روند عمل میکند. برآورد کپلر نشان میدهد که واردات این کشور در آوریل به ۴.۶۷ میلیون بشکه در روز رسیده که نسبت به ۴.۴۵ میلیون بشکه در روز در مارس افزایش یافته، اما همچنان از ۵.۱۵ میلیون بشکه در روز ژانویه کمتر است.
هند توانسته است با نفت روسیه کاهش واردات از غرب آسیا را جبران کند، به طوری که رقم واردات ۱.۶۴ میلیون بشکه در روز در آوریل نسبت به ۱.۰۶ میلیون بشکه در روز در فوریه افزایش یافته است.
باوجود موفقیت هند در تامین نفت خام از سایر تولیدکنندگان، مشکل اینجاست که عرضه به آسیا محدود شده و احتمالا در هفتههای آینده پالایشگاهها مجبور میشوند تا میزان پالایش را کاهش دهند.
زمانیکه عرضه فرآوردههای نفتی بیشتر محدود شود، آنگاه تاثیر واقعی اقتصادی جنگ انتخابی ترامپ احساس خواهد شد.
کلاید راسل این سئوال را هم مطرح کرد که بازار کاغذی نفت خام چه زمانی میتواند به پایان سریع درگیری امید داشته باشد، درحالیکه به نظر میرسد واقعیت در جهت مخالف حرکت میکند؟/تابناک